Maandelijkse archieven: maart 2025

Reverse mentoring: wat kunnen leiders leren van hun nieuwste medewerkers?

Reverse mentoring is nothing new. In 1999, General Electric’s CEO Jack Welch used it to help senior executives learn about the internet. But fast forward to today and leaders are still grappling with new technologies – AI, for instance.

Data from our recent How the STEM world works research shows that employees are increasingly frustrated about their leaders’ resistance to new technologies. Just 11% of employees advocating for AI adoption say their leaders listen and implement new tools. The main reason for this? Executive digital illiteracy.

Employees are crying out for the opportunity to share their skills and perspective with leaders to capitalise on the AI opportunity. But how can your organisation implement these initiatives and what other benefits are on the cards? 

Reverse mentoring bridges the AI skills gap

If leaders buy-in to AI, there is evidence to suggest they can unlock new potential for the technology that would otherwise go untapped. A study found that those with the highest domain expertise were most positively impacted by AI implementation. But they have to get the basics right and be open to learning before this can happen.

Listening is an important way for leaders to improve their AI skills, according to Wendy Murphy, Associate Dean of Undergraduate Academic Programs and Professor of Management at Babson College in the US. And that’s where reverse mentoring comes in. “When you have junior people who are digital natives, using tools that leaders may have never even heard of, you’re missing out if you’re not facilitating conversations with them,” says Murphy.

Reverse mentoring has wider value in STEM though. “STEM knowledge evolves so quickly that the most up-to-date insights often come from employees who have just graduated,” says Murphy. “Reverse mentoring is an opportunity for them to teach senior leaders about cutting-edge concepts.”

Leaders can still lead – by example

Rapid STEM advances are making continuous learning vital for every employee. Reverse mentoring allows leaders to model this behaviour and show that everyone can learn from each other. “If you’re not constantly learning, you’re going to be left behind,” says Murphy. “And what better way for senior executives to role-model a really important characteristic of successful leaders: being willing and open to learn from anyone, at any level?”

Reverse mentoring also reinforces the value of teamwork and collective intelligence. STEM work is complex, and bringing more heads together with different perspectives helps to solve problems and fuel innovation. For example, pioneering achievements such as rapid delivery of the COVID-19 vaccine, the Apollo 13 rescue mission and quantum computing would not have been possible without collaboration. If employees see their leaders prioritising collaborative initiatives such as reverse mentoring, then they’re more likely to work in a similar way – and that gives the organisation a competitive edge.

Soft power: Human skills are now crucial

Traditional mentoring focuses on the development of the junior member of staff, but reverse mentoring creates growth opportunities for both parties.

These growth opportunities include so-called soft skills such as communication, emotional intelligence and leadership, which are increasingly critical in the STEM sector. Our research shows that 60% of STEM professionals believe soft skills are more important for leaders than hard skills, and 67% say that the ability to inspire and innovate is more important than technical expertise. And these professionals say that reverse mentoring is one of the top three ways for leaders to balance their hard and soft skills.

By interacting closely with their junior mentor, an executive can learn more about how to communicate with members of the wider workforce. They will also find out which qualities these employees value in their leaders. The mentors, meanwhile, will build up their own leadership skills. “Mentors gain a reputation of being able to develop others,” says Murphy. “Which is a very important skill as you move up the hierarchy and into management roles.” 

Empower junior staff, improve morale, retain skills

Another benefit of reverse mentoring is its effect on workforce morale. Younger employees – such as Gen Z talent – are eager to contribute and want to have their voices heard at work. But they can find it difficult to see how their work fits into the bigger picture.

“In an entry-level role, it’s really hard to see how your work affects the broader organisation,” says Murphy. “But the senior mentees can help you make those connections and explain how you doing particular tasks is connected to the company’s overall goals.”

Engaging younger members of staff in this way has never been more critical, because giving employees a sense of purpose will help organisations to hold on to them. The STEM industries are already facing skills gaps, and a wave of baby boomer retirements in the coming years will only exacerbate this.

The problem with reverse mentoring is busy people

Unfortunately, reverse mentoring is not always easy to set up. The biggest obstacle? Time. Executives might be keen to participate, but these are busy people and conflicting commitments can get in the way. If that happens too often, reverse mentoring could backfire.

“If junior employees reach out to their mentees, but are repeatedly rebuffed or cancelled, they will just give up,” says Murphy. “Because they don’t know how to cope with that.”

So it’s important that leaders treat reverse mentoring sessions as seriously as any other commitment. One way to do this is by factoring participation into their performance reviews. But busy people have busy inboxes, and even the most willing participants might struggle to keep on top of mentor communications. Murphy recommends establishing a back-up plan.

“In my reverse mentoring programmes I often have both participants sign a contract where they share the best way to contact them if they haven’t responded after two emails,” says Murphy. “It could be providing a different communication channel, such as phone or direct message. Or it could even be giving express permission to hound their assistant until the session is booked in.”

How to set up a reverse mentoring scheme that works:

1. Appoint a scheme coordinator

It’s important to have a dedicated point person to field queries and, if needed, get things back on track if either party has a problem. This could be a member of the management team or someone in HR.

2. Provide training and topics from the start

Open conversations between mentors and mentees should be encouraged, but some training before their first meeting will help the participants understand the overall goals. It’s also helpful to give them some ideas for talking points to get them through any initial awkwardness.

3. Share what people are learning

Bringing people together at set points during the programme helps to maintain momentum. You can also separate mentees and mentors to create tailored sessions. The senior participants can share what they’re learning, and the junior employees can talk about the tactics they’ve used to lead the sessions.

For more information about SThree, click here.

Bron: SThree

Lees ook :

Geplaatst in Ondernemen & freelancen | Tags , | Reacties uitgeschakeld voor Reverse mentoring: wat kunnen leiders leren van hun nieuwste medewerkers?

Beleg nu voor je pensioen

Als freelancer ben je dagelijks druk bezig met je onderneming, waardoor je vaak weinig tijd hebt om aan je pensioen te denken. Toch is het verstandig om hier zo vroeg mogelijk mee te beginnen, stelt Thomas Guenter, financieel adviseur, auteur en oprichter van het Finhouse fonds. In dit artikel geeft hij tips om je pensioenpotje op te bouwen en legt hij uit waarom beleggen in ETF’s een slimme keuze is.

Waarom beleggen in ETF’s?

ETF staat voor Exchange Traded Fund. Dit is een beleggingsfonds dat de prestaties van een bepaalde index, zoals de S&P 500, volgt. ETF’s winnen aan populariteit vanwege hun lage kosten, spreiding en eenvoud. Ze bieden een gemakkelijke manier om in een groot aantal bedrijven tegelijk te beleggen, wat het risico verlaagt. Bovendien zijn ze transparant, omdat je weet welke bedrijven in de ETF zitten.

Het is nooit te vroeg om aan je pensioenpotje te werken.

Thomas geeft een concreet voorbeeld: “Stel dat je nu 25.000 euro op je spaarrekening hebt staan en dat je dit bedrag niet direct nodig hebt. Je haalt deze som van je spaarrekening, en belegt het in een S&P 500 ETF zoals SXR8. Als je daarnaast elke maand nog eens 500 euro belegt, loopt je beursportefeuille over een periode van 30 jaar op tot ongeveer 1 miljoen euro. Klinkt dat belachelijk veel? Toch is dit realistisch, want in dit scenario ging ik uit van een gemiddelde jaarlijkse groei van 8%, terwijl gespreide ETF’s de laatste jaren stegen met ongeveer 12% per jaar. S&P 500 ETF’s zoals SXR8 deden het zelfs nog beter. Sinds mei 2010 steeg de koers van deze ETF met 700%.”

Beleggen in ETF’s is eenvoudiger dan je denkt.

Het belang van consistentie

“Een belangrijke tip is om maandelijks iets opzij te zetten op de beurs,” vervolgt Thomas. Hij beseft echter dat freelancers geen maandelijks vast inkomen hebben.

Eén tip die hij freelancers geeft is om hun tarieven jaarlijks te indexeren. “Door je prijzen automatisch te verhogen in lijn met de inflatie, kun je niet alleen je koopkracht behouden, maar ook je maandelijkse beleggingen vergroten. Dit helpt je om op lange termijn een groter pensioenpotje op te bouwen. Daarnet ging ik ervan uit dat je 30 jaar lang elke maand 500 euro belegt, maar hopelijk kun je jaar na jaar elke maand meer beleggen. Dan groeit je beursspaarpot uiteraard nog sneller. Beleggen is het nieuwe sparen.”

Eenvoudig beleggen

“Geld investeren op de beurs is eenvoudiger dan veel mensen denken,” zegt Thomas. “Het enige wat je hoeft te doen, is een beleggingsrekening openen, geld overmaken en een goede ETF kopen. In mijn boek Personal Finance bespreek ik tien criteria voor het kiezen van een goede ETF.” 

Waarom nu beginnen?

Het grootste voordeel van vroeg beginnen met beleggen is het rente-op-rente-effect, ook wel compound interest genoemd. Dit houdt in dat je niet alleen rendement krijgt op je oorspronkelijke inleg, maar ook op het eerder behaalde rendement. Hoe langer je dit proces laat doorlopen, hoe groter het effect.

“Iemand die erin slaagt om een beursportefeuille op te bouwen van 1 miljoen euro, en daarop elk jaar een rendement van 8% realiseert, geniet van een jaarlijkse stijging van 80.000 euro. Genoeg om mee rond te komen, denk ik. Dus mijn advies: zet elke maand iets opzij op de beurs. Later kun je stoppen met bijstorten en het omgekeerde doen: elke maand iets afsnoepen van je portefeuille.”

Lees ook :

Geplaatst in Ondernemen & freelancen | Tags , , , , | Reacties uitgeschakeld voor Beleg nu voor je pensioen

Weg van buzzwords: breng de menselijke kant van HR terug in de STEM-sector

In een wereld waar bedrijven miljoenen uitgeven aan hippe HR-oplossingen en buzzwords als employer branding en talent management te pas en te onpas worden gebruikt, brengt Imke Pollaris een verfrissend ander geluid.  Haar boek Mastering Workforce Expectations is geen handleiding vol complexe modellen of dure oplossingen.  Het is een eerlijke, praktische gids die teruggaat naar de kernvraag: wat willen werknemers nu écht?

Wetenschap ontmoet praktijk

Imke Pollaris’ boek is ontsproten uit haar thesisonderzoek tijdens haar Masterstudie in Human Resources Management in de UK.  Ze richtte zich op hooggekwalificeerde STEM-profielen in Europa – een sector die kampt met een schrijnend tekort aan talent – en onderzocht diepgaand wat deze werknemers verwachten van hun huidige en toekomstige werkgevers.

“STEM-profielen spelen een cruciale rol in het aanpakken van de uitdagingen van de 21e eeuw en in het nastreven van economische groei.  Toch is er een groot tekort aan technisch talent vast te stellen: slechts een beperkt aantal ingenieurs studeert af, en organisaties zien vaak de fundamentele behoeften van deze professionals over het hoofd.”, stelt ze in haar boek vast. “Deze talenten krijgen de kans om kritisch naar potentiële werkgevers te kijken alvorens ze een keuze maken.  Reden temeer te streven naar werkplekken waar technische professionals kunnen gedijen en ze op de lange termijn betrokken blijven.”

Van academisch naar praktisch: inzichten vertaald naar mensentaal

Imke Pollaris wilde geen hoogdravend academisch boek afleveren, wel een praktische gids voor bedrijven die zich willen onderscheiden in de steeds competitievere kandidatenmarkt.  Ze vertaalde academisch onderzoek naar begrijpelijke mensentaal, geïllustreerd met voorbeelden uit de praktijk en quotes uit haar onderzoek.

“Bedrijven blijven, wanneer het moeilijk wordt, vasthouden aan dure en complexe oplossingen, terwijl de sleutel vaak te vinden is in simpele, menselijke acties die veel effectiever zijn.” – Imke Pollaris

Zeven thema’s als de bouwstenen van sterke werkgevers

Naast duiding van gangbare termen in relatie met verschillende visies en onderzoeken, biedt het boek ook een aantal heldere frameworks rond zeven afgebakende thema’s en bijhorende subthema’s rond hoe talent zich verbindt aan een werkgever. Denk hierbij aan company culture, social environment en development and growth.

In haar boek ‘Mastering Workforce Expectations’ benadrukt Imke Pollaris dat STEM-talent de voorkeur geeft aan:

  • autonomie bij het oplossen van problemen,
  • groei- en leermogelijkheden en
  • een werkomgeving die innovatie mogelijk maakt.

“Bedrijven blijven, wanneer het moeilijk wordt, vasthouden aan dure en complexe oplossingen, terwijl de sleutel vaak te vinden is in simpele, menselijke acties die veel effectiever zijn,” stelt ze.

Een simpel en doeltreffend kleurenframework

Pollaris introduceert een praktisch kleurensysteem om bedrijven te helpen prioriteiten te stellen in hun acties:

  • groen: laaghangend fruit, snel en goedkoop te implementeren,
  • oranje: meer middelen en tijd nodig, en
  • rood: complex met een groter kostenplaatje waar mogelijk ook externe hulp ingeroepen dient te worden.

Met dit framework geeft Pollaris stof tot nadenken: “Waarom meteen investeren in dure oplossingen als simpele aanpassingen – zoals transparante communicatie – al een enorm verschil kunnen maken?”

“Stop met blindelings achter de nieuwste HR-hypes aan te lopen.” – Imke Pollaris

De kernboodschap: luister naar je mensen

Met haar boek wil Imke Pollaris een krachtige kernboodschap brengen: “Stop met blindelings achter de nieuwste HR-hypes aan te lopen. Begin met luisteren.”  Waarom neemt iemand ontslag?  Waarom voelt een team zich niet betrokken?  Vaak liggen de antwoorden voor de hand, als je de moeite neemt om te kijken en te luisteren.

De Human terug in Human Resources

Met Mastering Workforce Expectations houdt Imke Pollaris een pleidooi om terug te keren naar de menselijke kant van Human Resources.  Ze herinnert eraan dat mensen geen ‘resources’ zijn, maar individuen met behoeften, verlangens en dromen. In een tijd waarin technologie en automatisering hoogtij vieren, is het juist het menselijke aspect dat bedrijven onderscheidt.

Voor wie is dit boek?

Voor HR-professionals, managers en leiders die verder willen kijken dan buzzwords biedt dit boek niet alleen inzichten, maar ook concrete handvatten om direct aan de slag te gaan. Geen rocket science, maar gezond verstand.

Mastering Workforce Expectations laat zien dat het winnen van de War for Talent niet draait om het hoogste loon of de hipste kantoren, maar om luisteren, begrijpen en écht zorgen voor je mensen.

Boekgegevens:

Titel: Mastering Workforce Expectations: Winning the War for Talent with Employer Branding and Talent Management

Auteur: Imke Pollaris

Taal: Engels

Aantal pagina’s: 146

Verschijningsdatum: 07 Februari 2025

ISBN: 9789464897531

Uitgever: Boekscout

Lees ook :

Geplaatst in Arbeidsmarkt & politiek | Tags , , , | Reacties uitgeschakeld voor Weg van buzzwords: breng de menselijke kant van HR terug in de STEM-sector

Podcast als contentstrategie: hoe Hays met Triangle Talk zijn netwerk bereikt

Bestaat het glazen plafond nog? Zijn gepassioneerde werknemers een mythe? Zijn freelancers een meerwaarde voor een bedrijf of vooral een dure grap? In de podcast Triangle Talk  beantwoordt het rekruteringsbedrijf Hays België die en andere vragen tijdens een gemoedelijk gesprek met bedrijfsleiders, arbeidsmarktexperts en professionals.

De podcastreeks Triangle Talk van Hays loopt al vier seizoenen. “We waren destijds op zoek naar een manier om onze content te diversifiëren, zodat we niet altijd alleen blogs of whitepapers publiceerden. Video leek ons te arbeidsintensief. Om een podcast te runnen heb je niet veel nodig: microfoons, een eenvoudig montageprogramma en goede onderwerpen waarover je het wilt hebben,” vertelt Gunther Malin, host en senior manager communications bij Hays België en Nederland.

We kozen voor een format van drie personen: ik als host, een collega als gesprekspartner en een externe gast. Die laatste is vaak een klant of een potentiële klant

“We kozen voor een format met drie personen: ik als host, een collega als gesprekspartner en een externe gast. Die laatste is vaak een klant of een potentiële klant. Door dit format bereiken we zeker onze doelgroep, want onze gasten delen de podcast in hun netwerk.”

Gunther Malin

Populaire afleveringen

“Eén van onze meest populaire aflevering tot nu toe is een recente, over drie generaties op de werkvloer. Daarnaast scoort een van onze eerste afleveringen heel goed, waarin we spraken met de CEO van ICI PARIS XL over vrouwelijk ondernemerschap. We merken dat menselijke topics het steeds goed doen, net als onderwerpen rond geld en financiën.”

“We hebben daarnaast in samenwerking met NextConomy een miniseizoen geproduceerd op de Total Talent Summit, waarin we het onder meer hadden over outsourcing, talentmanagement en MSP.”

Laatste seizoen?

“Dit najaar lanceren we ons vijfde en laatste seizoen. Voor dit seizoen gaan we uitsluitend C-levelprofielen uitnodigen, zoals CEO’s, CFO’s en HR-directeuren. Die koppelen we dan aan C-profielen binnen Hays.”

Gevarieerd aanbod aan onderwerpen

“Hoewel de podcast focust op de niche HR en de arbeidsmarkt, zijn onze onderwerpen gevarieerd en spreken sommige afleveringen ook opdrachtgevers en freelancers aan. Zo hebben we een episode gemaakt over freelancecontracten en behandelden we vragen zoals: wat mag er zeker niet ontbreken in je contract? Hoe onderhandel je? Daarnaast hebben we ook afleveringen over soft skills, tarieven … die voor hen interessant zijn.”

Favoriete afleveringen

Lees ook :

Geplaatst in Ondernemen & freelancen | Tags , , , | Reacties uitgeschakeld voor Podcast als contentstrategie: hoe Hays met Triangle Talk zijn netwerk bereikt

GIGHOUSE en Connecting-Expertise: inspirerend partnerschap voor flexibele talentwerving

Een toonaangevend matchingplatform als GIGHOUSE zet voortdurend in op strategische samenwerkingen met bedrijven die een duidelijke meerwaarde bieden voor hun klanten. De recente samenwerking met Connecting-Expertise is hier een uitstekend voorbeeld van. Dankzij deze alliantie kunnen ondernemingen met een pool van meer dan vijftig externe consultants profiteren van een geïntegreerde totaaloplossing voor het werven, beheren en optimaliseren van hun externe workforce, ongeacht of het een freelancer is of iemand die ingehuurd wordt via een organisatie die experten aanlevert.

Waarom deze samenwerking?

Melanie Deblanc

“GIGHOUSE en Connecting-Expertise vullen elkaar perfect aan”, bevestigt Melanie Deblanc. “We focussen op het matchen van bedrijven met grondig gescreende freelancers, aangevuld met administratieve ontzorging. Connecting-Expertise beheert het volledige contingent workforce-proces, waardoor je als inhurende werkgever op een kostenefficiënte en conforme manier inzicht en controle krijgt. Samen bieden we een onestopshop voor bedrijven die zowel nieuwe freelancers willen aantrekken als hun bestaande flexibele workforce optimaal willen beheren.”

Peter De Buck

Peter De Buck vult aan: “De sterke groei van het aantal freelancers en de evolutie naar flexibel werken maken onze strategische samenwerking meer dan ooit relevant. Met Connecting-Expertise helpen we ondernemers bij het stroomlijnen van hun inhuurprocessen en het verlagen van kosten, terwijl GIGHOUSE de kwalitatieve instroom van freelancers verzekert.”

Een partnerschap dat wérkt

De synergie tussen GIGHOUSE en Connecting-Expertise levert werkgevers en freelancers alvast een mooie waaier van voordelen op. “Vanuit GIGHOUSE zijn we de toegangspoort voor meer dan twaalfduizend gescreende freelancers voor diverse projecten en sectoren”, zegt Melanie. “Daarnaast is er het aspect kostenbesparing, omdat je als opdrachtgever een heldere kijk krijgt op jouw uitgaven voor flexibele talenten. Ook de transparante matching tussen de behoeften van bedrijven en de juiste talenten is een belangrijke troef.”

Welke voordelen ziet Peter? “Via één centraal platform heb je een totaaloverzicht van al je ingehuurde werkkrachten. Dit zorgt voor maximale efficiëntie en een correcte administratieve opvolging. Door deze manier van werken optimaliseer je niet alleen je kosten, maar zorgen we ook voor een betere compliance, waarbij je de zekerheid hebt dat je de vaak complexe sociaaljuridische regelgeving in ons land correct naleeft. En uiteraard zijn er de gebruiksvriendelijke rapportagetools voor een helder overzicht van jouw talent pool en de toeleveranciers ervan.”

Lovende klantenreacties

Hoe klinken de eerste reacties uit de markt? Peter: “Klanten beoordelen de samenwerking tussen GIGHOUSE en Connecting-Expertise als positief. Onze eerste testprojecten – binnen de financiële sector – tonen aan dat werkgevers baat hebben bij een geïntegreerde oplossing. Ze ervaren de combinatie van beide platformen als een kwalitatieve en structurele oplossing voor hun flexibele personeelsbeheer.”

Volatiele arbeidsmarkt

Die reacties zijn geen toeval, want de arbeidsmarkt evolueert razendsnel. Flexibile werkvormen worden almaar belangrijker voor zowel bedrijven als professionals. “Jonge generaties kiezen vaker voor freelancen om meer controle te hebben over hun loopbaan”, geeft Melanie aan. “Uit een recent GIGHOUSE-onderzoek bij enkele hogescholen – met ruim 650 respondenten – blijkt dat maar liefst 56 procent van de ondervraagde studenten na afstuderen interesse heeft in freelancen. Een groot contrast met oudere werknemers die vaak werkzekerheid en loyauteit aan een werkgever hoog op de agenda zetten.”

“De toename van freelancers is een structurele verandering in de arbeidsmarkt”, vult Peter aan. “We zien een omgekeerde leeftijdspiramide en bedrijven die steeds vaker flexibele werkvormen willen inzetten. Met ons partnerschap spelen we hierop in door bedrijven te helpen bij het efficiënt beheren van hun flexibele workforce.”

“De toename van freelancers is een structurele verandering in de arbeidsmarkt. We zien een omgekeerde leeftijdspiramide en bedrijven die steeds vaker flexibele werkvormen willen inzetten.”

Toekomstvisie

Peter: “We blijven inzetten op verdere digitalisering en automatisering van inhuurprocessen, zodat bedrijven optimaal gebruik kunnen maken van hun externe talentpool. Dit partnerschap is nog maar het begin van een reeks innovatieve oplossingen die we samen willen uitrollen.”

“We willen onze samenwerking uitbreiden naar nieuwe sectoren en aanvullende diensten, zodat we onze klanten nog beter ondersteunen in hun zoektocht naar flexibel talent en efficiënt personeelsbeheer”, besluit Melanie.

Lees ook

Geplaatst in Professioneel inhuren | Tags , , , , , , , , , | Reacties uitgeschakeld voor GIGHOUSE en Connecting-Expertise: inspirerend partnerschap voor flexibele talentwerving

De code herschrijven: hoe vrouwen in tech-leiderschap AI-succes stimuleren

Current gender gaps in technology are stark. Less than one-quarter of senior executives are women – and this matters for businesses. A study by McKinsey shows that companies with greater female representation in executive teams financially outperform their competitors. But while leaders and managers may give more airtime to diversity, implementing meaningful change remains a complex challenge.

However, tech roles are hitting a tipping point. The rise of artificial intelligence (AI) is revolutionising the workplace, bringing different skillsets to the fore. This shift has sparked fresh interest in technology as a career path – especially among women. In fact, our research reveals that women are even more optimistic about AI’s potential than their male colleagues.

In our most recent study, How the STEM world works: Navigating the new era of AI and trust, 63% of women said that if leadership fails to embrace AI their organisation risks falling behind, compared with 56% of men. Most also said they’d prefer to work for a company that provides access to the latest AI tools.

Companies – and women themselves – have an excellent opportunity to capitalise on this wave of tech-driven enthusiasm. But how should they go about it?

Women’s role in AI foundations

To address current inequalities, it’s important to understand how they came about. Ivana Bartoletti, Vice President, Global Chief Privacy and AI Governance Officer at Wipro, and Founder of the Women Leading in AI network, notes that when it comes to AI, women have history.

“AI and technology in general are male-dominated, but it hasn’t always been this way. Many years ago, AI was mainly coding, which was seen as a secretarial job. And because it was secretarial, it was female-dominated.”

However, when AI started to gain traction and became more intricately linked to company success, things changed. “It shifted in the 1970s and 1980s, when AI became [associated with] capital accumulation and business growth. Then, the space became much more male-dominated,” Bartoletti continues.

As AI becomes a strategic imperative for all businesses, this trend of moving towards inequality could return. Organisations must guard against this.

New roles = new opportunities

AI’s expansion means new skillsets are increasingly important, and many of these include disciplines where women are traditionally well-represented. This, in turn, offers them a spotlit staircase to ascend to tech leadership positions.

“I was able to achieve what I have because AI is about more than just tech,” says Bartoletti. “It’s about transformation, society, legal, privacy and is [bringing] different fields together.”

The ethics and governance of AI is a growing area of concern for companies, but Bartoletti thinks this offers women particularly strong opportunities. For example, it is important to code legal protection into the design of AI tools, requiring leaders to be comfortable in the realm of technology law.

This intersection is at the core of Bartoletti’s role at Wipro, and she uses this as an example of the opportunities on offer. “It’s a fantastic role. We’re trying to create a global network of chief AI governance officers and push women into the field, because these are the positions that are going to shape the way AI is deployed in the future.”

Fairness by design: women shaping ethical AI

Getting more women into AI leadership roles doesn’t just accelerate individual career progression. It can also have a fundamental impact on the way women experience AI in their daily lives.

For example, there are widespread concerns about AI’s potential for bias. But Bartoletti emphasises that this is not inherent in the technology. Rather, she says, it’s a reflection of skewed AI design and training. For example, human inputs feed machine learning (ML). If not enough women contribute to the design of these inputs, then it’s inevitable that AI models will have weaknesses.

This paints a bleak picture, but one that is motivating women to make a change. “This is where their enthusiasm comes from,” says Bartoletti. “Women are thinking, actually, I can own this problem. I can manipulate the data to have the outcomes I want and achieve algorithmic fairness.”

The more diverse the foundations of AI, the less biased its outputs will be. This will have a profound impact on everyone, from employees using the tools to end-users of a company’s product or service. 

Employer encouragement is key

Incorporating diverse perspectives into AI strategies is essential to an equitable digital workplace. Women should be shaping the debate, but they need to be in leadership positions to influence change. But employee enthusiasm, while essential, won’t be enough on its own. Employers must play their part in promoting the new dynamic. A key element of this will be upskilling.

“As an example, every company has an HR department, and these have traditionally been female-dominated,” explains Bartoletti. “Organisations could appoint an AI lead to spearhead HR digital transformation, providing training to make sure they understand the basics.”

Providing these training opportunities can revive flagging professional ambitions, sometimes even opening up a whole new career path in AI. The benefits to organisations in terms of building up in-house expertise in AI skills are obvious.

Women can drive the AI journey

As companies implement AI, it’s critical they understand the scale of the undertaking. “AI transformation is a corporate journey, where no part of the business can be left untouched. So, you need people from [diverse] backgrounds feeding into it,” says Bartoletti.

The leaders of the future won’t necessarily have traditional technology backgrounds. The multi-faceted nature of digital transformation provides women with the opportunity to overcome the tech leadership status quo and rise through the ranks, equipping themselves with digital skills along the way.

Right now, businesses are writing the future of AI. Women must be at the table and eager to take up the pen. Bartoletti urges them – and employers – to take advantage of this “watershed moment”.

“It’s everyone’s responsibility to step forward, lead and ensure AI’s transformative potential benefits all.”

For more information about SThree, click here.

Source: SThree

Lees ook :

Geplaatst in Toekomst van Werk | Tags , | Reacties uitgeschakeld voor De code herschrijven: hoe vrouwen in tech-leiderschap AI-succes stimuleren

Wat kost een zorgmedewerker écht? Een blik op de werkelijke loonkosten

Met zijn analyse laat Paul Verschueren zien dat de totale kostprijs van een vaste zorgmedewerker veel hoger ligt dan de waarde waarmee de meeste werkgevers doorgaans rekenen. Dit heeft belangrijke gevolgen, onder meer voor de keuze tussen het inzetten van vaste en flexibele werkkrachten in de sector. In dat kader is het belangrijk een onderscheid te maken tussen de totale kost op jaarbasis voor een werkgever en deze kost vervolgens te herrekenen naar elk effectief gepresteerd uur. Alleen zo vergelijk je correct met tarieven voor extern talent.

De werkelijke directe kost van een vaste zorgmedewerker (bediende)

Een zorgmedewerker in vast dienstverband brengt niet alleen de kostprijs van een bruto-uurloon met zich mee, maar ook tal van extra kosten. “Werkgevers betalen bovenop het brutoloon verschillende sociale bijdragen en extra vergoedingen,” legt Paul Verschueren uit. “Werkgeversbijdragen aan de RSZ, vervangingslonen en de sociale lasten die er betrekking op hebben, een dertiende maand en andere aanvullende lasten – zoals bijvoorbeeld een arbeidsongevallenverzekering – maken integraal deel uit van de loonkost op jaarbasis.”

Uit zijn analyse blijkt dat deze directe kosten op jaarbasis oplopen tot 171% van het bruto-uurloon.

Hoeveel uur wordt er effectief gewerkt?

De totale loonkost op jaarbasis is één ding, maar minstens even belangrijk is het aantal uren dat effectief wordt gepresteerd. “Veel werkgevers denken in termen van een 38-urenweek, en maken dan een eenvoudige rekensom,” zegt Paul Verschueren. “Maar de werkelijkheid is veel complexer. Theoretisch gezien bedraagt het maximale aantal werkuren per jaar 1976 uur (bij een 38-urenweek). In de praktijk zijn er heel wat factoren die dit aantal verlagen, zoals wettelijke vakantie (gemiddeld 20 dagen per jaar), tien officiële feestdagen en andere arbeidstijdverkortingen, zoals ziekteverlof, moederschapsverlof en educatief verlof. Dit zijn niet-productieve uren die de werkgever echter wel moet betalen.”

“Wanneer we al deze ‘onproductieve’ uren in rekening brengen, komt het aantal effectief  gepresteerde arbeidsuren per jaar uit op 1558 uur. Tegenover de totale kostprijs op jaarbasis staan dus niet 1976 effectief gepresteerde uren, maar slechts 1558 uren (bij een 38-urige werkweek). Het gevolg? Een verhoging van de kostprijs per effectief gewerkt uur tot bijna 191% van het brutoloon”, aldus de Federgon-topman.

Arbeidskost per uur: hoger dan verwacht

Door de verhouding tussen de totale loonkost op jaarbasis en de effectieve arbeidsuren te berekenen, komt Paul Verschueren tot een loonkost per effectief gewerkt uur die 190,77% van het brutoloon bedraagt.

Is dit alles? Helaas, dit bedrag houdt bovendien geen rekening met nog andere bijkomende kosten zoals:

  • Opleidingskosten: verplichte of aanvullende trainingen om de kwaliteit van de zorg te garanderen.
  • Hospitalisatieverzekering: een vaak aangeboden voordeel dat extra kosten met zich meebrengt.
  • Beheerskosten sociaal secretariaat: de administratieve kosten voor loonverwerking en sociale bijdragen.
  • Premies: zorgspecifieke toeslagen zoals onregelmatigheidstoeslagen en attractiviteitspremies.
  • Maaltijdcheques: een populaire extralegale vergoeding die de totale loonkost verhoogt.
  • Beschermingsmateriaal: persoonlijke beschermingsmiddelen (PBM), zoals handschoenen en schorten, die nodig zijn in de zorg.
  • Andere verzekeringen: verzekeringen zoals burgerlijke aansprakelijkheid en sociale bijstand.

“Als je deze extra kosten erbij optelt, dan ligt de werkelijke kost van een zorgmedewerker nog een stuk hoger,” benadrukt Paul Verschueren.

Flexibele medewerkers: een ander kostenplaatje

In de zorgsector is er almaar meer vraag naar flexibele medewerkers zoals uitzendkrachten, freelancers en medewerkers via projectsourcing. Voor werkgevers is het niet altijd duidelijk hoe de kosten van een vaste medewerker zich verhouden tot die van een flexibele kracht. “Een freelancer factureert een bepaald uurtarief, maar hier geldt een andere dynamiek,” legt Paul Verschueren uit. “Hij draagt zelf alle lasten – zoals sociale bijdragen en verzekeringen – en hij factureert enkel effectief gewerkte uren. Het gefactureerde tarief is dus ‘all-in’, waardoor een directe vergelijking met de ‘full-cost’ prijs van een vaste medewerker makkelijker wordt.”

“Bij uitzendkrachten en medewerkers projectsourcing wordt in de tarifiëring rekening gehouden met onproductieve uren, maar ook met de kosten voor recrutering en selectie. Dit betekent dat hun tarieven hoger kunnen lijken, terwijl ze in werkelijkheid meer kosten dekken dan werkgevers beseffen én waarvan ze de meeste ook zelf moeten betalen voor eigen medewerkers. Veel zorginstellingen hebben de neiging om de kosten van een vaste medewerker te onderschatten en die van een uitzendkracht of medewerker projectsourcing te overschatten. Dit leidt tot een vertekend beeld.”

Veel zorginstellingen hebben de neiging om de kosten van een vaste medewerker te onderschatten en die van een uitzendkracht of medewerker projectsourcing te overschatten.

Conclusie: inzicht is cruciaal

“Nu we dit kostenmechanisme uitleggen, hopen we werkgevers meer inzicht te brengen over dit complexe thema,” concludeert Paul Verschueren. “Dankzij een goed begrip van de kostenstructuur van vaste en variabele medewerkers voorkom je misverstanden en maak je de juiste keuzes bij het aanwerven van personeel. Een correcte kostenanalyse is cruciaal om een onderbouwde keuze te maken tussen vaste medewerkers en het inzetten van externen via uitzendarbeid, projectsourcing of freelancers. Door alle directe en indirecte kosten in kaart te brengen – zoals lonen, sociale lasten, opleidingskosten en administratieve uitgaven –, kun je kostenstructuren beter vergelijken. Zo optimaliseer je de workforce in jouw organisatie en ga je voor een grondig budgetbeheer. Bovendien helpt een grondige analyse ook voor een efficiëntere inzet van middelen zonder onverwachte financiële verrassingen.”

“De moraal van het verhaal? Eerst inzicht krijgen in de totale loonkost, en pas dan verschillende werkvormen – vast, variabel of freelance – met elkaar vergelijken,” besluit Paul Verschueren. “Alleen dan kun je als werkgever in de zorgsector écht kostenefficiënte en duurzame keuzes maken.”

Wil je meer weten over alle vormen van extern talent?

Download gratis de Gids voor Opdrachtgevers in de Zorgsector. Mogelijk ook interessant is de Juridische Gids voor Opdrachtgevers.

Lees ook

Geplaatst in Professioneel inhuren | Tags , , , , , , , | Reacties uitgeschakeld voor Wat kost een zorgmedewerker écht? Een blik op de werkelijke loonkosten

Verslag NextConomy Meetup: The Journey Towards True Strategic Workforce Planning

De aanleiding voor deze NextConomy Meetup was de strategische transformatie van Brussels Airport Company (BAC), dat met het Shift 2027-plan haar organisatie opnieuw vormgeeft. Voor BAC was dit meteen ook de aanleiding om haar bedrijfsstrategie en strategische langetermijn personeelsbeleid aan elkaar te koppelen. Thomas Salden, Organisation Development Manager bij BAC, deelde zijn ervaringen met SWP en de uitdagingen bij de implementatie ervan. Andere praktijkvoorbeelden kwamen van Proximus, Workforce Insights en Alliander. We vatten de highlights samen.

SWP in de praktijk bij Brussels Airport Company

Tijdens zijn toelichting bij hun SWP-aanpak vergeleek Thomas Salden het implementatieproces van Strategic Workforce Planning met een pelgrimstocht naar Santiago de Compostela: een traject dat stap voor stap verloopt, met een klare kijk op het kompas en een ervaren gids die de leiding neemt.

De aanleiding voor SWP bij BAC was een eenvoudige vraag van de CEO: “Are we at the right size?”. In 2019 had BAC 26 miljoen passagiers en een duizendtal medewerkers, terwijl in 2024 23 miljoen passagiers werden verwerkt met 1100 medewerkers. Dit riep de vraag op hoe de personeelsbehoefte geoptimaliseerd kon worden.

Op het vlak van workforce planning focust het bedrijf op drie niveaus:

  • Strategisch (3 à 5 jaar): anticiperen op workforce gaps en integratie in strategische bedrijfsplannen.
  • Operationeel (1 à 2 jaar): het bepalen van de benodigde functieprofielen en competenties binnen verschillende afdelingen.
  • Resource-allocatie (huidig jaar): de toewijzing van specifieke middelen aan projecten en teams.

Door gebruik te maken van SAP/S4-data en workforce-modellen, kan BAC nauwkeurig voorspellen welke workforce capaciteit nodig is voor investeringsprojecten (CAPEX) en operationele taken. Een belangrijke les is dat succesvolle SWP een duidelijke sponsor in het management vereist en een herhalende aanpak vraagt met kleine, meetbare successen.

Thomas Salden, Organisation Development Manager, BAC
Op het vlak van workforce planning focust BAC op drie niveaus

SWP in de praktijk bij Proximus 

Als tweede case presenteerde Bart Vande Walle, HR Strategic Advisor bij Proximus, de SWP-aanpak van deze toonaangevende Belgische telecomspeler.

De snelle technologische veranderingen en digitalisering bij bedrijven en organisaties maken het voor Proximus cruciaal om workforce planning strategisch aan te pakken. SWP helpt het bedrijf bij het afstemmen van talentvraag en -aanbod, kostenbeheersing en het ontwikkelen van een toekomstbestendige workforce.

De SWP-aanpak van Proximus bestaat uit vier fasen:

  • Dataverzameling en analyse: het in kaart brengen van workforcetrends en de impact van natuurlijke uitstroom.
  • De evolutie in workload: het identificeren van workload drivers zoals digitalisering en automatisering.
  • De evolutie in workforce: een grondige analyse van uitstroom, interne mobiliteit en herscholing.
  • Oplossingen formuleren: de ontwikkeling van strategieën zoals reskilling, aanwervingsplannen en interne verschuivingen.

Een belangrijk inzicht is dat SWP niet slechts een hr-proces is, maar een integrale bedrijfsstrategie die ondersteund moet worden door de hele organisatie.

Een belangrijk inzicht is dat SWP niet slechts een hr-proces is, maar een integrale bedrijfsstrategie die ondersteund moet worden door de hele organisatie.

Bart Vande Walle, HR Strategic Advisor, Proximus
Forecast 2023-2027 van het aantal VTE’s binnen specifieke Proximus-afdelingen

De meerwaarde van dienstverlener Workforce Insights

Maarten Hansson, founding partner van Workforce Insights, legde uit hoe bedrijven en organisaties SWP kunnen benaderen met een datagedreven mindset. Hij stelde dat hr-afdelingen vaak verantwoordelijk zijn voor personeelsbeheer, maar dat er daarnaast ook een breder ecosysteem aan processen, systemen en externe partners is, dat ook een grote invloed heeft op de workforce planning.

Workforce Insights bekijkt SWP daarom vanuit een totaalperspectief en legt de nadruk op categorisering, classificatie en standaardisatie van workforce-data. Een belangrijk aandachtspunt is dat bedrijven een uniforme taal ontwikkelen binnen SWP, zodat beslissingen op basis van eenduidige gegevens kunnen worden genomen. Dit helpt organisaties om beter te begrijpen waar kritische talentbehoeften liggen en hoe externe inhuur zich verhoudt tot interne personeelsplanning.

Een van de risico’s die Maarten Hansson benoemde, is dat bedrijven te afhankelijk worden van externe professionals zonder inzicht te hebben in de werkelijke kosten en risico’s ervan. Hij stelde dat werkgevers zich moeten afvragen of ze daadwerkelijk ‘in control’ zijn over hun personeelsbeleid, met vragen als:

  • Hoe lang werken freelancers en contractors al binnen ons bedrijf?
  • In welke mate zijn kritische bedrijfsfuncties afhankelijk van externe werkkrachten?
  • Hoe kunnen we de totale personeelskosten beter beheersen?

Daarnaast waarschuwde Hansson voor het risico dat veel bedrijven langetermijn workforce-planningen maken zonder de operationele uitvoering ervan te bewaken. Hij pleitte ervoor om zowel strategische als operationele workforce-allocatie helder in kaart te brengen en te integreren in de totale workforce strategie.

Bedrijven zijn meer dan alleen eigen personeel, daarnaast is er ook een breder ecosysteem aan processen, systemen en externe partners, dat ook een grote invloed heeft op de workforce planning.

Maarten Hansson, Founding Partner, Workforce Insights

Praktijkcase: Alliander

Deze inspirerende Meetup-sessie werd afgesloten door Jan-Willem Weijers, Manager externe inhuur bij Alliander. Hij deelde een praktijkvoorbeeld van hoe het Nederlandse energiebedrijf haar workforce planning strategisch heeft aangepakt. Als netwerkbeheerder staat Alliander voor de uitdaging om voldoende technisch personeel aan te trekken in een zeer competitieve arbeidsmarkt.

In november 2023 kreeg de organisatie de opdracht om 65 procent meer mensen te werven dan het jaar ervoor. Rekening houdend met de krapte op de arbeidsmarkt en de beperkte capaciteit van het rekruteringsteam, bleek dit een onmogelijke opgave zonder een fundamentele verandering in de aanpak. Daarom werd gekozen voor een gecombineerde strategie waarin zowel interne als externe talenten gemobiliseerd werden.

Een belangrijke stap was het centraliseren van rekruteringsfuncties binnen verschillende bedrijfsonderdelen, zoals IT, engineering en operationele staf. Hierdoor ontstond een gezamenlijke aanpak waarbij recruiters, sourcers en flex recruiters als één team opereerden. Daarnaast werd een ‘recruitment business partner’-model geïntroduceerd, waarbij de workforce planning nauwer werd afgestemd met hr en de strategische doelen van de organisatie.

Alliander gebruikte ‘talent intelligence’ door historische wervingsdata, interne doorstroomcijfers en arbeidsmarktinformatie te combineren in een realtime dashboard. Dit gaf inzicht in:

  • welke functies prioriteit moesten krijgen voor werving en reskilling
  • hoe flexibel en vast talent optimaal ingezet kon worden
  • welke sourcingstrategieën het meest effectief waren

Dankzij deze datagedreven benadering kan Alliander nu proactief inspelen op personeelsuitdagingen en een toekomstbestendige workforce opbouwen. De aanpak heeft geleid tot een betere balans tussen vast en flexibel personeel, meer grip op de inhuur van externen en een verhoogde effectiviteit van de rekruteringsstrategie.

Alliander maakt gebruik van ‘talent intelligence’ door historische wervingsdata, interne doorstroomcijfers en arbeidsmarktinformatie te combineren in een realtime dashboard.

Jan-Willem Weijers, Manager externe inhuur, Alliander

Tot slot nog dit…

Marleen Deleu sloot deze leerrijke namiddag af met een dubbele kritische noot.

Al tien jaar op een rij organiseert Vlerick Business School de ‘HR Barometer ’, een jaarlijks onderzoek bij hr-directies van 124 van de 250 grootste Belgische werkgevers. En al tien jaar staat Strategisch Personeelsplanning voor de bevraagde hr-directies in het hoekje van ‘niet-prioritair’ en ‘gebrek aan kennis’ (zie onderstaande afbeelding). Je kan je afvragen waarom de academische wereld in ons land niet méér inspeelt op deze behoefte in het aanbod hr-opleidingen. Tijdig onderzoeken welke talenten een organisatie in de toekomst nodig heeft, waar ze deze kunnen vinden en of ze hiervoor intern potentieel kunnen opleiden en ondersteunen, lijkt ons in elk geval een cruciale bijdrage van hr aan het succes van de organisatie.

Na tien jaar ‘HR Barometer’ is het hoog tijd voor Vlerick Business School om deze bevraging aan te passen aan de realiteit.

De tweede kritische noot heeft betrekking op het eeuwige manco van dit soort bevragingen: de onderzoekers gaan er immers van uit dat enkel mensen op de loonlijst bijdragen aan het succes van een organisatie. In realiteit zijn organisaties talentecosystemen die voortdurend fluctueren en waarbij ook grote groepen externen bijdragen aan het succes. Externen zijn niet langer de flexibele schil, maar in sommige rollen en posities net de kern van een organisatie. Haal je die weg, dan heeft het bedrijf een groot probleem. Reden te meer dus om SWP in zijn totaliteit te benaderen en niet enkel de eigen medewerkers daarin mee te nemen. En daarom ook is het na tien jaar ‘HR Barometer’ hoog tijd om deze bevraging aan te passen aan de realiteit.

Resultaten Vlerick HR Barometer 2024

Lees ook

Geplaatst in Professioneel inhuren | Tags , , , , , , , , | Reacties uitgeschakeld voor Verslag NextConomy Meetup: The Journey Towards True Strategic Workforce Planning

9 bruikbare TTM recruitmentkengetallen om toptalent te leveren

In het recruitmentproces gebruikt men veel kengetallen. Denk aan de kosten per aanwerving, de tijd om een vacature te vervullen en de kwaliteit van de aanwerving. Volgens Kevin Wheeler beperken deze traditionele maatstaven voor werving en selectie de talentstrategie. Hij introduceert negen recruitmentkengetallen die volgens hem wel bruikbaar zijn en direct gekoppeld kunnen worden aan de inspanningen van het recruitmentteam.

Een aantal hiervan herkennen we uit de KPI’s die gebruikt worden bij de inhuur van externen, door de interne inhuurdesk of door de externe MSP of Brokerpartij. Als je met een Total Talent-bril kijkt naar deze kengetallen, dan zie je dat je ze haast allemaal kunt combineren voor vast en flex-instroom. Daarmee komt een Total Talent Acquisition aanpak een hele concrete stap dichterbij!

Door gebruik te maken van deze kengetallen, kan het recruitmentproces transformeren van een passieve volgoefening, naar een dynamisch proces waarin de prestaties worden geoptimaliseerd.

1. Talent Magneet Index (het vermogen om talent aan te trekken)

Hierbij meet je het aantal gekwalificeerde kandidaten dat een bezoek brengt aan je vacaturepagina en solliciteert. Deze gegevens zijn cruciaal bij het beoordelen van de effectiviteit van je recruitmentmarketing en merkcommunicatie. Het weerspiegelt de kwaliteit van je werkgeversmerk, de inhoud van de vacaturepagina en hoe goed je boodschap aanslaat bij je doelgroep.

2. Talent Pool Diepte (het aantal gekwalificeerde kandidaten in je talentpool)

Dit gaat over het aantal potentiële kandidaten met gevalideerde skills in je actieve talentcommunity of meer statische talentpool. Hiermee laat je zien hoe effectief je sourcing- en engagement-inspanningen zijn bij het aantrekken en behouden van een pool van potentiële kandidaten. Een actief betrokken en goed onderhouden talentenpool is van onschatbare waarde voor een snelle doorlooptijd bij het invullen van kritieke functies en opdrachten.

3. Verhouding sollicitaties tot gesprekken

Hierbij vergelijk je het aantal ontvangen sollicitaties met het aantal kandidaten dat is uitgenodigd voor sollicitatiegesprekken. Dit kengetal geeft aan hoe effectief je screeningprocessen zijn bij het vroegtijdig identificeren van gekwalificeerde kandidaten. Een slechte verhouding  in dit kengetal suggereert dat er te veel ongekwalificeerde kandidaten solliciteren of dat het initiële verificatieproces verbeterd moet worden.

4. Verhouding sollicitatiegesprekken tot aanbieding

Hierbij gaat het om het aantal geïnterviewde kandidaten vergeleken met het aantal aanbiedingen. Dit kengetal evalueert hoe goed het interviewproces is afgestemd op de vereisten van de baan of opdracht. Een lage verhouding kan duiden op problemen met de kwalificatie van de kandidaat tijdens de screening of het interviewproces zelf. Het laat ook zien hoe goed de recruiter de behoeften van zowel de hiring manager als de kandidaat begrijpt.

5. Kandidaat NPS (Net Promoter Score)

Hiermee meet je de tevredenheid van kandidaten met het wervingsproces, ongeacht of ze zijn aangenomen. Een positieve ervaring voor alle kandidaten versterkt je werkgeversmerk en vergroot de kans om in de toekomst hoogwaardige sollicitanten aan te trekken. De kandidaat NPS kan direct van invloed zijn op het succes van werving op de lange termijn.

6. Diversiteitspercentage bij het aannemen van talent

Dit is het percentage nieuw talent met verschillende achtergronden binnen een bepaalde periode. Diversiteit bij het aannemen van personeel is steeds belangrijker, niet alleen vanuit een juridisch of ethisch perspectief, maar ook als kengetal voor de cultuur.

Dit kengetal evalueert het succes van je inspanningen om een ​​diverse en inclusieve groep werkenden op te bouwen.

7. Tijd om kandidaten te presenteren

Hierbij gaat het om de tijd vanaf het ontvangen van een aanvraag van de hiring manager tot het moment dat een bepaald aantal gekwalificeerde kandidaten aan de hiring manager wordt gepresenteerd. In een perfecte wereld zou dit bijna nul tijd zijn als je direct kunt matchen in een talentpool. Idealiter zou het slechts een paar dagen mogen zijn. Dit kengetal weerspiegelt hoe snel het wervingsteam geschikte kandidaten kan vinden en presenteren. Het geeft aan dat de recruiters de functie of opdracht, de vereiste skills en de persoonlijkheid en voorkeuren van de hiring manager begrijpen.

8. Aanbod-tot-acceptatiepercentage

Het percentage aanbiedingen dat door kandidaten is geaccepteerd ten opzichte van het totale aantal aanbiedingen. Dit kengetal laat zien hoe goed de wervingsfunctie de vaardigheden en competenties begrijpt die nodig zijn voor een functie of opdracht, hoe effectief het screeningsproces is, hoe competitief je aanbiedingen zijn en hoe effectief je beïnvloedingsvaardigheden zijn.

9. Betrokkenheidsniveau van kandidaten

Hiermee wordt de betrokkenheid van kandidaten bij je organisatie tijdens het wervingsproces bijgehouden, vanaf het eerste bezoek aan de vacaturesite tot het solliciteren en het accepteren van het aanbod. Dit kengetal geeft de effectiviteit van je communicatiestrategieën en recruitmentmarketinginspanningen aan. Hoge betrokkenheidsniveaus vertalen zich vaak in een snellere time-to-hire en betere acceptatiepercentages van aanbiedingen.

Deze negen kengetallen zijn ontworpen om zowel impactvol als meetbaar te zijn. Hoewel het management misschien gewend is aan traditionele kengetallen, zullen ze de waarde van deze meer inzichtelijke metingen waarderen zodra je hen het potentieel voor het aansturen van echte verbeteringen in je wervingsproces uitlegt.

Door je focus te verleggen naar deze Total Talent kengetallen, transformeert jouw recruitmentfunctie van een reactief proces in een proactief, datagestuurd proces. Het vergelijken van de kengetallen tussen het vinden van vast en tijdelijk/flex talent geeft ook handvatten om met de hiring manager vooraf duidelijke keuzes te maken in de juiste sourcing kanalen voor hun sourcing vraagstuk.

Dit is een vrije vertaling van een artikel uit de Future of Talent Weekly Newsletter met een Total Talent Acquisition (TTA) bril op.

Geplaatst in Professioneel inhuren | Tags , , | Reacties uitgeschakeld voor 9 bruikbare TTM recruitmentkengetallen om toptalent te leveren

TTM-volwassenheid omhoog bij ProcureCon Total Talent

De organisatie achter ProcureCon bestaat al 25 jaar en is gespecialiseerd in evenementen in de VS en Europa over de inkoop van de externe workforce. In Berlijn werd nu voor het eerst een evenement gehouden dat speciaal gericht is op Total Talent. Aan de volle zaal te zien, met ongeveer 75 leveranciers en zo’n 150 inkopers en een enkele HR-manager, is de tijd daar nu rijper voor dan vijf à tien jaar geleden, toen de TTM-trend zijn intrede deed.

Dat inkoop inmiddels niet meer uitsluitend vanuit kostenbesparingen naar externe inhuur kijkt, werd duidelijk tijdens deze speciale editie van ProcureCon, de afkorting van Procurement for the Contingent Workforce. De volwassenheid ten opzichte van Total Talent (Management) is merkbaar gestegen, en sommige organisaties zoals Unilever en Philips zijn al behoorlijk volwassen.

De presentatie van het hoofd inkoop van Unilever wereldwijd liet zien dat er al veel vooruitgang is geboekt op het gebied van Total Talent en dat het bedrijf zelfs al vrij volwassen is.

Bij Sanofi werd Design Thinking ingezet om Total Workforce te herzien naar een meer talent- en gebruikersgericht concept en zo de HR versus inkoop-discussie te omzeilen. Waarom ze over ‘Total Workforce’ spraken en niet over ‘Total Talent’, was te zien op een van hun slides.

Een belangrijk onderdeel van Total Talent is inzicht krijgen in de totale workforce. Dankzij AI, toegepast op een populatie van zo’n 130.000 medewerkers, heeft Novartis verbeteringen kunnen realiseren in de verschillende inhuurprogramma’s wereldwijd, waardoor Total Workforce Planning mogelijk werd.

Unilever’s ‘Total Talent Levers’

De ‘Global Head of HR Services and External Workforce’ van Unilever, Amit Chitanand, heeft een duidelijke visie op hun Total Talent reis. Ze bekijken het onderwerp vanuit twee soorten leveranciers: degenen die de mensen / het talent zelf leveren, en de dienstenleveranciers op het hele HR-gebied.

Binnen het gebied ‘People’, met meer dan €500 miljoen aan indirecte uitgaven, vallen alle soorten leveranciers die talent leveren. Er wordt onderscheid gemaakt op basis van capaciteit of kunde (zie afbeelding). Opvallend is dat zowel ‘witte boorden’-kantoorwerkers als freelancers onder ‘capaciteit’ vallen, terwijl specialisten in bijvoorbeeld HR, finance en legal onder ‘kunde’ vallen. Dit roept de vraag op hoe witte boorden of freelancers in HR, finance en legal worden gecategoriseerd. Uiteraard valt op al het hokjesdenken wel iets af te dingen.

Binnen het gebied ‘Services’, met meer dan €300 miljoen aan indirecte uitgaven, vallen alle HR-diensten, van payroll tot welzijn en mobiliteit. Dankzij deze holistische kijk op People en Services wordt de traditionele splitsing tussen vast en flex omzeild, en komen juist de overeenkomsten sterker naar voren.

Vervolgens heeft Unilever gezocht naar de vijf belangrijkste hefbomen (‘levers’) op het gebied van Total Talent: Planning, Kosten, Technologie, Beleid en Innovatie. Met de zaal deden we eerst een oefening om de volwassenheid van de groep op deze gebieden te beoordelen, op een schaal van 1 tot 5. En dat viel niet mee! Gemiddeld kwam de groep niet boven 3 sterren uit; op het gebied van technologie zelfs maar op een 2,2. Unilever zelf scoort een 3 op Planning en Innovatie en zelfs een 4 op de andere drie hefbomen. Daarmee scoren ze hoger dan concullega’s in de branche consumentenproducten en ook in een bredere benchmark met andere industrieën.

Gebruik AI voor beter inzicht in alle werkenden

Een andere invalshoek voor Total Talent is data verzamelen over alle werkenden en gebruik maken van de inzichten die daaruit voortkomen. Hoewel HR Analytics al lang waardevolle informatie over vaste medewerkers biedt, blijft het koppelen van data over externe medewerkers een grote uitdaging. De diversiteit aan externen, zoals uitzendkrachten, freelancers en gedetacheerden, en de vele betrokken leveranciers, maakt het extra complex. Sommige groepen externen zijn nog wel terug te vinden in HR-systemen, maar lang niet allemaal. Zo zijn er vele verschillende databronnen bij inkoop, IT en leveranciers zelf met verschillende definities van de categorieën externen en andere data-elementen.

Al die databronnen met de hand vergelijken en samenvoegen, is een flinke klus, waar je bovendien drie maanden later opnieuw mee kan beginnen, omdat alle data alweer verouderd zijn. Maarten Hansson, voormalig Global Head of Integrated Workforce bij Novartis en mede-oprichter van Workforce Insights, liet zien hoe je met AI dat werk kunt automatiseren.

Zo werden bij Novartis in drie weken alle databronnen gekoppeld, in een ‘data lake’ gezet en geanalyseerd. De AI werd hierbij ook getraind, en kon binnen die korte tijd ook een aantal keer opnieuw draaien, nadat de parameters waren bijgesteld.

Hierdoor kreeg de organisatie in korte tijd een goed overzicht van interne en externe medewerkers in diverse categorieën, in totaal bijna 130.000 mensen. Bovendien bracht de koppeling van al die databronnen aan het licht hoeveel medewerkers vanuit een vast dienstverband na verloop van tijd als externe terugkeerden, en vice versa.

Een bijkomend voordeel van inzicht geven op wereldwijde schaal,  is dat het helpt bij het standaardiseren van de terminologie binnen de verschillende categorieën.

Direct Sourcing om rechtstreekse relaties met freelancers aan te gaan

Bij twee sessies tijdens het event toonden grote cases aan dat je met een geïntegreerde aanpak al in vergaande mate freelancers gelijk aan vaste medewerkers kunt vinden. Beide cases gaan uit van een ‘skills-based hr-benadering,’ waarbij je zoekt naar de best passende freelancer op basis van de skills die je nodig hebt.

Bij Microsoft kreeg Nuri Demirci Lopez de vrije hand om een nieuw team van freelancers op te bouwen voor de ontwikkeling van producten gericht op freelancers. Samen met het Proteams-platform beheert hij nu, na acht jaar bouwen, een team van 1000 freelancers. Dit team werkt niet alleen aan AI, maar aan Artificial Capable Intelligence, systemen die zelfstandig kunnen denken en daardoor een integraal onderdeel van de workforce worden.

De tweede grote case kwam van Schneider Electric, een wereldspeler op het gebied van energiebeheer. In een panelgesprek met HR (Marie Vezy) en Inkoop (Klaids Lafon de Ribeyrolles) werd duidelijk hoe serieus freelancers tegenwoordig worden meegenomen in workforce-planning. Dit bleek onder andere uit hun strak aan hun inkoopsysteem gekoppelde freelancersplatform Malt (‘Procure to Pay for freelancers’) en de inspanningen om interne en externe teams actief te mengen, medewerkers de kans te geven freelancer te worden (ook na pensionering) en DEI-doelstellingen toe te passen op het freelance-ecosysteem. Dit leverde hen een score op van hun freelancers van 4,9 op 5.

Beide cases lieten zien dat freelancers niet als flexibele schil, maar als flexibele kern worden gezien binnen een Total Talent-aanpak.

Total Talent Strategie lessen van Philips

Philips is al meer dan vijf jaar bezig met hun Total Talent Management-reis. Martin Thomas, voormalig hoofd Total Workforce Strategy, deelde de belangrijkste stappen van die reis.

  1. Bepaal je Total Workforce-strategie, team en eigenaarschap
  2. Bouw aan workforce-zichtbaarheid, data en inzichten
  3. Zet ‘demand modeling’ op
  4. Transformeer naar TTM door communicatie, probleemoplossing en methodologie

Een belangrijke les was het vereenvoudigen van gebruikersinteractie door alle aanvragen voor vaste en flexibele medewerkers via het HR-systeem te laten lopen, in plaats van via een Vendor Management System (VMS). Ook introduceerden ze een recruitment business partner-rol, die we ook al zagen bij Alliander, om ondersteuning te bieden bij alle verschillende vormen van talentacquisitie.

Dankzij hun volledige workforce-inzicht kon Philips aan scenarioplanning doen met ‘demand modeling’. Dat bleek zeer bruikbaar om snel in te spelen op de instorting van hun aandelenkoers in 2023, na de problemen met hun ademhalingstoestellen. Omdat aandeelhouders vooral waarde hechten aan FTE-aantallen in plaats van Total Talent Costs, konden ze het scenario ‘FTE afschalen, outsourced services opschalen’ uit de kast halen om snel te reageren.

Total Talent staat niet stil

“Het waren twee fantastische dagen” zei iemand eens in een reclame van een uitzendbureau en dat was voor deze twee dagen Berlijn ook zeker van toepassing. We hebben stevige bevestiging gezien van grote stappen die gezet zijn op het gebied van Total Talent Management. Het concept heeft flink wat tijd nodig om te landen, maar lijkt dus niet over te waaien. En volgend jaar is de volgende editie dichtbij huis, namelijk in Amsterdam op 18-19 maart 2026. Blokkeer dus vast je agenda.

Lees ook :

Geplaatst in Professioneel inhuren | Tags , , | Reacties uitgeschakeld voor TTM-volwassenheid omhoog bij ProcureCon Total Talent