30 juni 2026: breekpunt voor de Vlaamse ouderenzorg?

Terwijl de zorgsector blijft kampen met personeelstekorten en toenemende zorgvragen, groeit de nervositeit op het terrein. Op 30 juni 2026 valt de regeling weg die zelfstandige zorgverleners en uitzendkrachten meetelt voor financiering. Woonzorgcentra proberen hun personeelsplanning op orde te houden, zelfstandige zorgverleners vragen zich af wat de impact zal zijn op hun opdrachten en bemiddelingsplatformen volgen de situatie nauwgezet op. De grote vraag blijft voorlopig onbeantwoord: kiest Vlaanderen voor continuïteit, of komt er een fundamentele koerswijziging?

Hoe werkt de financiering vandaag?

Vandaag kunnen woonzorgcentra zelfstandige verpleegkundigen, zelfstandige zorgkundigen en bepaalde uitzendkrachten inzetten zonder dat dit hun overheidsfinanciering negatief beïnvloedt. De prestaties van die medewerkers tellen mee in de berekening van de financiering, op voorwaarde dat ze binnen erkende categorieën vallen.

Die financiering werkt via een referentieperiode van twaalf maanden, die telkens een half jaar vóór het facturatiejaar ligt. Dat betekent concreet dat de financiering voor 2027 wordt berekend op basis van prestaties tussen 1 juli 2025 en 30 juni 2026.

Voor veel woonzorgcentra is dit geen detail, maar een essentieel onderdeel van hun personeelsstrategie. In een context waarin vacatures maandenlang openstaan en uitval door ziekte structureel hoog blijft, zijn flexibele zorgverleners vaak noodzakelijk om de continuïteit van de zorg te garanderen.

In een context waarin vacatures maandenlang openstaan en uitval door ziekte structureel hoog blijft, zijn flexibele zorgverleners vaak noodzakelijk om de continuïteit van de zorg te garanderen.

Tot en met 30 juni 2026 blijven de volgende profielen financierbaar: zelfstandige verpleegkundigen en zorgkundigen via ondernemingscontracten, personeel via uitleningsovereenkomsten tussen zorgvoorzieningen en zorgkundige uitzendkrachten via erkende uitzendkantoren.

Belangrijk daarbij is dat niet alle uitzendkrachten onder dezelfde regels vallen. Dat zorgt vandaag voor verwarring in de sector. Verpleegkundige uitzendkrachten via erkende interimkantoren blijven financierbaar zonder voorziene einddatum in de regelgeving. Voor zorgkundige uitzendkrachten ligt dat anders: zij vallen onder dezelfde tijdelijke regeling als zelfstandigen en dreigen hun financierbaarheid te verliezen wanneer de maatregel afloopt.

Wat gebeurt er na 30 juni 2026?

Die vraag houdt vandaag heel wat directies van woonzorgcentra bezig. In mei 2025 verlengde het Vlaamse Departement Zorg de tijdelijke flexibiliseringsmaatregel nog met één jaar. Daarbij werd expliciet vermeld dat het om een laatste verlenging ging en dat structurele maatregelen in voorbereiding waren.

Toch blijft het amper enkele weken voor de deadline opvallend stil.

Er zijn voorlopig geen officiële richtlijnen over wat na juli 2026 volgt. Daardoor blijven twee scenario’s overeind.

• In een eerste scenario kiest Vlaanderen voor een structurele regeling waarin externe krachten financierbaar blijven. Mogelijk gebeurt dat onder aangepaste voorwaarden of met strengere omkadering, maar blijft flexibiliteit wel deel uitmaken van het zorgmodel.
• Een tweede scenario is dat de overheid resoluut de kaart trekt van uitsluitend loontrekkend personeel. In dat geval zouden woonzorgcentra zelfstandige medewerkers of uitzendkrachten nog wel kunnen inzetten, maar zonder financiële compensatie. De volledige kost zou dan op de eigen begroting terechtkomen.

Voor voorzieningen die vandaag al financieel onder druk staan, zou dat een zware impact kunnen hebben.

“Ik pleit voor een structurele verankering van flexibele arbeid in de zorg, mét duidelijke spelregels en transparante governance.” Sidney Ameel, Ondia

Ondia: “De sector heeft nood aan pragmatische regels”

Volgens Sidney Ameel, CEO en oprichter van Ondia, is de huidige regeling uitgegroeid tot een noodzakelijk instrument in een zorgsector die al jaren kampt met tekorten.

Hij noemt de financiering van zelfstandige – en interimzorgverleners een pragmatische maatregel die woonzorgcentra toelaat snel te reageren op acute tekorten en onvoorziene situaties. Zeker tijdens vakantieperiodes, ziektegolven en onverwachte uitval blijkt die flexibiliteit volgens hem cruciaal.

Tegelijk uit Ameel forse kritiek op de tijdelijke aard van de regelgeving. Dat de overheid de maatregel telkens opnieuw voor één jaar verlengt – vaak met de boodschap dat het “de laatste keer” zou zijn – ondermijnt volgens hem de voorspelbaarheid waar zorgorganisaties nood aan hebben.

“Zorginstellingen moeten hun personeelsbeleid maanden vooruitplannen”, klinkt het. “Wanneer er voortdurend onzekerheid bestaat over financiering, wordt het bijzonder moeilijk om strategische keuzes te maken.”

Volgens Ameel leeft die onzekerheid vandaag niet alleen bij organisaties, maar ook bij zelfstandige zorgverleners zelf. Veel professionals vragen zich af of hun opdrachten zullen blijven bestaan en of woonzorgcentra hen financieel nog zullen kunnen inschakelen.

“Ik verwacht echter niet dat Vlaanderen de huidige regeling zonder alternatief zal laten uitdoven. De arbeidsmarktrealiteit maakt dat weinig waarschijnlijk. De personeelsschaarste blijft groot, terwijl de zorgvraag verder stijgt door de vergrijzing.”

Mocht de financiering toch wegvallen, vreest hij een dubbele negatieve impact. “Enerzijds zouden woonzorgcentra geconfronteerd worden met hogere kosten, anderzijds zou de druk op vaste medewerkers toenemen. Meer overuren, hogere werkdruk en extra ziekteverzuim dreigen het gevolg te zijn.”

“Het risico bestaat dat woonzorgcentra uiteindelijk zorgaanbod moeten afbouwen, omdat ze de personeelsbezetting simpelweg niet meer rond krijgen”, waarschuwt hij. “Daarom pleit ik voor een structurele verankering van flexibele arbeid in de zorg, mét duidelijke spelregels en transparante governance. De focus moet liggen op werkbare oplossingen, niet op ideologische discussies over statuten.”

De focus moet liggen op werkbare oplossingen, niet op ideologische discussies over statuten.

ClickCare: “Flexibele zorgverleners zijn deel van de oplossing”

Ook bij ClickCare klinkt bezorgdheid. CEO en oprichter Hanna Goemans vreest dat een financieringsstop de druk op een al overbelast systeem nog verder zal vergroten.

“Het beleid focust de voorbije jaren steeds sterker op vaste tewerkstelling, terwijl de realiteit op de werkvloer vaak anders oogt. Veel vaste medewerkers draaien vandaag al structureel extra uren, nemen bijkomende verantwoordelijkheden op en vangen voortdurend personeelstekorten op. Dat systeem botst op haar grenzen.”

Goemans waarschuwt dat extra druk kan leiden tot meer uitval, burn-out en uiteindelijk uitstroom uit de sector. “Wie vandaag in een woonzorgcentrum werkt, doet vaak al het maximale. Als ook de flexibele ondersteuning wegvalt, dreigt de rek eruit te zijn.”

Ze benadrukt dat zelfstandige – en interimzorgverleners volgens haar ten onrechte soms als een probleem worden bekeken. In de praktijk nemen zij vaak net de moeilijkste opdrachten op: nachtshifts, weekends en last-minute invallen waarvoor intern geen oplossing gevonden wordt.

“Flexibele medewerkers zijn geen bedreiging voor vaste teams”, stelt Goemans. “Ze zorgen ervoor dat vaste medewerkers niet voortdurend overbelast worden.”

Daarnaast wijst ze op een bredere maatschappelijke evolutie. “Veel zorgprofessionals kiezen vandaag bewust voor een flexibel werkmodel, met meer autonomie en een betere balans tussen werk en privéleven. Vanuit ClickCare oordelen we dat het weinig realistisch is te denken dat deze groep massaal zal terugkeren naar een klassiek loondienstmodel als de financiering wegvalt.

Integendeel: de kans bestaat dat een deel van deze professionals de zorgsector volledig verlaat. Dat zou bijzonder jammer zijn in een sector waar elk paar extra handen telt.”

Goemans ziet flexibiliteit dan ook niet als een tijdelijke noodoplossing, maar als een structureel onderdeel van een duurzaam zorgsysteem. Volgens haar ligt de toekomst in een slimme combinatie van vaste teams en een flexibele schil van zorgverleners die snel kunnen inspelen op noden.

Eén duidelijke vraag vanuit het werkveld: duidelijkheid

Ondanks verschillen in accenten zijn zowel Ondia als ClickCare het over één zaak eens: de sector heeft dringend nood aan duidelijkheid.

Woonzorgcentra moeten budgetten opmaken, personeelsplanningen afronden en strategische keuzes maken voor de komende jaren. Zonder zicht op de toekomstige financiering blijft dat bijzonder moeilijk.

De discussie gaat bovendien over meer dan alleen budgetten. Ze raakt aan een fundamentele vraag: hoe organiseer je kwalitatieve ouderenzorg in een samenleving waar de vraag stijgt, maar personeel steeds moeilijker te vinden is?

“Flexibele medewerkers zijn geen bedreiging voor vaste teams. Ze zorgen er net voor dat vaste medewerkers niet voortdurend overbelast worden.” Hanna Goemans, ClickCare

Meer weten over werken met externe talenten in de zorgsector? 

Download de gratis NextConomy Gids voor Opdrachtgevers in de Zorg in Vlaanderen. Vraag hier het rapport aan.

Lees ook

• De CEO spreekt : Zorgsector is meer dan ooit bezorgd over het eigen ‘human capital’

• Zorg in transitie: hoe verbindend talentbeheer de sleutel vormt tot duurzame zorg

• NextConomy MeetUp: naar een vernieuwend talentbeheer in de zorg

• Gids voor opdrachtgevers in de zorgsector in Vlaanderen voor het inzetten van extern talent