De studie van de SERV over ‘Freelancer Ondernemen in Vlaanderen’ heeft een en ander in beweging gezet. Vooral de vraag of er nieuw statuut moet komen naast dat van werknemer en werkgever prikkelt organisaties als UNIZO, VOKA en ETION om een standpunt in te nemen. De vakbonden lijken minder communicatief hierover, maar zullen dit ongetwijfeld ook intern verder aan het bekijken zijn. Of het nu eerder de ‘autonome medewerker’ moet worden dan wel de ‘dependent self-employed’ of nog een ander statuut, de vraag blijft wel of dit de eerste bekommernis is van de freelancers en zelfstandige professionals.
Meer dan een statuut
Wat freelancers en zp’ers in elk geval niet willen is meer administratie en regeltjes. Wat de zelfstandige kenniswerkers zoals interim managers, consultants, coaches betreft lijkt er op vandaag niet echt een probleem om het statuut van zp’er aan te nemen, zij het als natuurlijke persoon, of vanuit een (management-) vennootschap. Optimalisatie van bepaalde zaken die te maken hebben met het sociaal statuut, fiscaliteit, verzekeringen zijn ongetwijfeld meegenomen, maar dat is niet de kern van de zaak.
Waar het wel om te doen is, is dat bedrijven en organisaties lastig lopen doordat ze minder vat hebben op die zelfstandige professionals en freelancers die zich in de uitdijende flexschil van hun organisatie nestelen. En dat beperkt zich trouwens niet enkel tot die externe werkkrachten. Interne professionals eisen ook meer autonomie en flexibiliteit op bij hun werkgevers. Misschien een heel ander verhaal, maar het wijst er wel op dat kenniswerkers zich op een andere en vooral meer bewuste manier bewegen binnen de organisatie. Dit creëert bijgevolg een dynamiek die vergelijkbaar is met die van externe krachten.
Vooral rolflexibiliteit
Er is heel wat vraag naar expertise, geëngageerde inzet en unieke toegevoegde waarde. Zaken die zp’ers meer en meer uitspelen als hun USP. Hoe ze die rol vervullen is iets wat ze liefst zelf onder controle houden. De keuze voor een statuut van zelfstandige ligt dan meestal ook voor de hand. Dat biedt immers de meeste garanties om zonder al te veel inmenging van een baas je ding te doen.
Een stevige opleiding en inzetbare ervaring mogen dan wel de basis zijn, vandaag komt het er voor de zp’er vooral op aan om zijn kennis en expertise te vertalen in een rol die past bij de opdracht. Uitvoerend, adviserend, coachend, … het zijn maar enkele van de rollen waartussen de zp’er laveert in de hoop die uitgesproken toegevoegde waarde te realiseren.
De toekomst
Het ligt dan ook voor de hand dat sterke en succesvolle zp’ers niet diegene zijn die wakker liggen van het statuut, maar zij die de mindset aannemen om zich permanent bij te scholen om alert en flexibel te blijven om tegemoet te komen aan de permanent veranderende vragen van opdrachtgevers. En voor alle duidelijkheid: dat gaat niet enkel over winstoptimalisatie, maar toenemend over het bijdragen tot het oplossen van maatschappelijke uitdagingen
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.