Maandelijkse archieven: juni 2023

Freelancen vanuit het buitenland: de spelregels

Geplaatst 7 juni 2023 door Unizo

Mag je zomaar vanuit het buitenland als freelancer blijven werken? Heb je een visa nodig? Hoe zit het met je belastingen? Hoe zorg je ervoor dat opdrachtgevers je gemakkelijk kunnen betalen? In dit artikel lees je welke acties je moet ondernemen wanneer je je over de grenzen heen wil settelen als freelancer.

Domicilie

Als je ook in het buitenland je hoofdverblijfplaats zal vestigen, dan moet je je uitschrijven uit het Belgische bevolkingsregister. Dit doe je bij de dienst burgerzaken in je gemeente en ten laatste één dag voor je vertrek. Je ontvangt dan een ‘bewijs van schrapping (model 8)’. Met dit document, je paspoort en bewijs van vestiging in het buitenland, kan je je inschrijven bij de Belgische ambassade of het consulaat van je nieuwe woonplaats. Meer informatie vind je ook terug op de website van de Belgische overheid.

Ben je nog niet zeker of je je definitief in het buitenland wil vestigen? Je kan je dan ook ingeschreven blijven in de Belgische bevolkingsregisters als ‘tijdelijke afwezige’. Dit moet je ook vooraf melden bij je gemeente.

Tijdelijke afwezigheid is enkel beperkt mogelijk. Als freelancer mag je onder dit stelsel maximaal één jaar afwezig zijn. Alle voorwaarden vind je terug op de website van de Vlaamse overheid.

Nationaliteit

Heb je de nationaliteit van een EU-, EER-land (de 27 EU-lidstaten plus Noorwegen, IJsland en Lichtenstein) of Zwitserland , dan kan je je gemakkelijk als freelancer vestigen in deze regio zolang je jezelf financieel kan bedruipen.

Heb je een andere nationaliteit? Dan moet je rekening houden met extra papierwerk. En soms mag je enkel een onderneming opzetten die een antwoord biedt op een lokale behoefte.

In enkele landen moet je eerst een verblijfplaats vinden vooraleer ze jouw aanvraag accepteren.

Visum

In sommige landen heb je een visum of een werkvergunning nodig. Welke je precies nodig hebt, hangt af van factoren zoals je nationaliteit, je onderneming, je achtergrond … Elk land heeft zo zijn eigen regels. Onderzoek dit vooraleer je vertrekt.

Zo’n 50 landen bieden ondertussen specifieke visa voor digitale nomaden aan: Digital Nomad Visa. Steeds meer landen beseffen dat freelancers zich niet verbonden voelen met één vaste locatie, maar graag werk en reizen combineren. Voorbeelden in Europa zijn Portugal, Tsjechië en Estland.

Wat is het verschil tussen een Digital Nomad Visa en een gewoon (toeristen)visum? Met een Digital Nomad Visa mag je legaal werken in het land waar je bent. Het is ook meestal een jaar geldig, wat veel langer is dan een toeristenvisum. Dus als je een paar maanden in het buitenland bent, hoef je je visum niet elke paar weken te verlengen.

Inkomensgarantie

Op de ene locatie is het goedkoper wonen en werken dan in België. Op de andere duurder. Daarom vragen sommige dat je aan verschillende inkomensvereisten voldoet. Zo moet je bijvoorbeeld in IJsland bewijzen dat je 1 miljoen IJslandse kroon per maand verdient, of zo’n 7.000 euro. In Maleisië is 2.000 euro voldoende.

Registratie onderneming

In veel gevallen moet je je onderneming laten registreren. Vaak kan dit online. Check ook de lokale verplichtingen die hierbij aansluiten zoals een ondernemingsplan, verwachte inkomsten, goedkeuring van een accountant …

Zorg er zeker voor dat je voldoende gespaard hebt vooraleer je verhuist. Probeer om toch minstens genoeg geld opzij te zetten om zo’n 6 maanden rond te komen. Dat geeft je de nodige ademruimte om je te settelen.

Vreemde valuta

Dankzij de euro is het heel gemakkelijk om je centen te krijgen wanneer je verhuist binnen Europa. Ook is het gemakkelijk om da Amerikaanse dollar als wettig betaalmiddel te accepteren. Is dat niet voldoende? Kies dan een bankdienst waarmee klanten je vanuit de hele wereld kunnen betalen. Denk maar aan PayPal of Wise.

Belastingen

Is je hoofdverblijfplaats in het buitenland, dan moet je daar ook belastingen betalen.

Heb je nog inkomsten uit België, dan moet je nog een aangifte voor niet-inwoners indienen bij de Belgische belastingadministratie. Via deze link vind je meer info over aangifte voor niet-inwoners specifiek voor zelfstandigen.

Is je hoofdverblijfplaats in België, dan moet je in ons land personenbelastingen betalen. Soms moet je toch ook nog in het buitenland belastingen betalen. België sloot met heel wat landen een overeenkomst om dubbele belasting te vermijden. Meer info over je aangifte vind je hier.

Neem voor je vertrek contact op met je belastingkantoor om meer info te krijgen over hoe je je belastingplichten moet vervullen.

Meer info: Wikifin.be

Sociale zekerheid

Ziekteverzekering, kinderbijslag, pensioen … je verhuis naar het buitenland heeft ook gevolgen voor je sociale zekerheid. Verhuis je naar een plaats waar ons land specifieke akkoorden mee sloot, dan kan je bepaalde sociale rechten meenemen. Alle info vind je terug op de portaalsite van de Sociale Zekerheid.

Bankrekening

In sommige landen ben je verplicht om een lokale, zakelijke bankrekening te openen. En vaak heb je ook een persoonlijke rekening nodig voor je dagelijkse leven.

Een bankrekening openen in een nieuw land kan een uitdaging zijn als je freelancer bent, maar er zijn opties. Denk hierbij aan uitsluitend online bankdiensten.

Checklist before you go

Check regels rond …

domicilie
nationaliteit
inkomensgarantie
visum / werkvergunning / Digital Nomad Visa
registratie onderneming
bankdienst en bankrekening
belastingen
sociale zekerheid
bankrekening
…

Heb jij plannen om te verhuizen naar het buitenland en om van daaruit te werken? Stuur ons dan zeker een postkaartje van waar je vertoeft en vertel ons hoe het met je gaat. We appreciëren dat zeker.

Geplaatst in Ondernemen & freelancen | Tags digital nomad, Freelancen buitenland, Unizo, visa, workation | Reacties uitgeschakeld

Werkorganisatie: 73% van de zelfstandigen neemt autonoom beslissingen (vs 8,2% werknemers)

Geplaatst 6 juni 2023 door NextConomy

Uit de resultaten van 2021 :

73,1% van de zelfstandigen beslist volledig zelf over het begin en einde van de werkdag. Slechts 8,2% van de loontrekkenden kan dit volledig zelf beslissen, 28% beslist binnen bepaalde grenzen, zoals een flexibele uurregeling en bij 63,8% van de loontrekkenden is het de werkgever of de organisatie die beslist wanneer de werknemer begint en stopt met werken.
Zoals verwacht, beslissen managers het vaakst volledig zelf over het begin en einde van hun werkdag maar het verschil tussen mannen en vrouwen is groot in deze beroepsgroep: 36,6% van de mannen beslist volledig zelf tegenover 22,8% van de vrouwen.
41,5% van de werkenden werkt soms of gewoonlijk van thuis uit. Bij loontrekkenden bedraagt het percentage thuiswerkers 37,9% tegenover 62,1% bij de zelfstandigen. 17,9% van de werkenden die niet altijd van thuis uit werken, zou meer kunnen thuiswerken.
Zowel avondwerk, nachtwerk, zaterdagwerk als zondagwerk worden vaker door zelfstandigen dan door loontrekkenden verricht.
550.000 loontrekkenden werken doorgaans in een systeem van ploegenarbeid, dat is 13,2% van alle loontrekkenden. De drie sectoren met het hoogste percentage loontrekkenden die gewoonlijk ploegwerk verrichten, zijn de industrie (28,8%), vervoer en opslag (26%) en menselijke gezondheidszorg en maatschappelijke dienstverlening (24,6%).

Verdere in details ?

Beslissen over begin en einde van de werkdag

Statbel vraagt via de Enquête naar de Arbeidskrachten sinds 2021 aan zowel loontrekkenden als zelfstandigen of ze zelf kunnen beslissen over het begin en het einde van de werkdag. De verschillen tussen loontrekkenden en zelfstandigen zijn groot.

73,1% van de zelfstandigen beslist volledig zelf tegenover 8,2% van de loontrekkenden

Van alle loontrekkenden geeft 8,2% aan volledig zelf te beslissen over het begin en einde van hun werkdag; 28% van de loontrekkenden kan dit binnen bepaalde grenzen, zoals een flexibele uurregeling en bij 63,8% van de loontrekkenden is het de werkgever of de organisatie die beslist wanneer de werknemer begint en stopt met werken. Bij zelfstandigen is het net andersom: 73,1% van alle zelfstandigen beslist zelf over het begin en einde van de werkdag; 22,1% geeft aan dat dit bepaald wordt door klanten of andere betrokkenen en bij 4,7% zijn er andere zaken die spelen, zoals weersomstandigheden of wettelijke regelingen.

Grote verschillen volgens beroepsgroep en geslacht

Het percentage loontrekkenden dat volledig zelf kan beslissen over het begin en einde van de werkdag is overal hoger bij mannen dan bij vrouwen, behalve bij het administratief personeel en de elementaire beroepen.

Managers beslissen het vaakst volledig zelf over het begin en einde van hun werkdag maar het verschil tussen mannen en vrouwen is groot: 36,6% van de mannen beslist volledig zelf tegenover 22,8% van de vrouwen. Managers van het vrouwelijke geslacht beslissen eerder binnen bepaalde grenzen (52,6%) over het begin en einde van hun werkdag.

Ook bij de intellectuele, wetenschappelijke en artistieke beroepen zijn er grote verschillen tussen de geslachten: 61,8% van de vrouwen binnen deze beroepsgroep zegt dat de werkgever of organisatie over het begin en einde van hun werkdag beslist tegenover 37% van de mannen. Het feit dat deze beroepsgroep veel vrouwelijke leerkrachten bevat – die niet over het begin en einde van hun werkdag kunnen beslissen – speelt hier ongetwijfeld een rol.

Bij dienstverlenend personeel en verkopers, ambachtslieden, bedieners van machines en installaties en elementaire beroepen beslist in meer dan 80% van de gevallen de werkgever of organisatie over het begin en einde van de werkdag.

Thuiswerk

41,5% van de werkenden werkt van thuis uit

Thuiswerk is al een hele tijd aan een zachte opmars bezig, maar brak pas sinds het begin van de COVID-19-crisis volledig door in sectoren en beroepsgroepen waar thuiswerk mogelijk is.

Ook in 2021 wordt volop van thuis uit gewerkt: 41,5% van de werkenden werkt soms of gewoonlijk thuis. Bij loontrekkenden bedraagt het percentage thuiswerkers 37,9% tegenover 62,1% bij de zelfstandigen. Vrouwen (43,1%) werken iets vaker van thuis uit dan mannen (40%).

De verschillen zijn vooral groot volgens onderwijsniveau. Van de laaggeschoolden met een job werkt amper 11,1% soms of gewoonlijk van thuis uit, tegenover 22,5% van de middengeschoolden en 61,9% van de hooggeschoolden. Veel heeft uiteraard te maken met de functies die deze personen uitvoeren en die zich al dan niet tot thuiswerk lenen.

Personen die hun werkplaats in Brussel hebben (59,3%) werken het vaakst van thuis uit; van personen met werkplaats in Vlaanderen en Wallonië werkt respectievelijk 39,1% en 34,2% soms of gewoonlijk van thuis uit.

Van de werkenden die niet altijd van thuis uit werken, geeft 17,9% aan meer van thuis uit te kunnen werken maar ofwel staat de werkgever, klant of opdrachtgever dit niet toe (7,7%) ofwel geeft de respondent aan liever niet thuis te werken ofwel is dat moeilijk omwille van de thuissituatie (10,2%).

Percentage van de werkende bevolking dat (nog) meer van thuis zou kunnen werken volgens geslacht (2021)*

Avond-, nacht-, zaterdag- en zondagwerk

Grote verschillen tussen loontrekkenden en zelfstandigen

De frequentie van allerlei vormen van atypische werktijdregelingen zoals avond-, nacht- en weekendwerk verschilt sterk tussen loontrekkenden en zelfstandigen. 32,4% van de loontrekkenden werkt regelmatig of soms ‘s avonds. Bij zelfstandigen bedraagt dat percentage 61,7%.

Een kleine 10% van de loontrekkenden doet nachtwerk tegenover 14,1% van de zelfstandigen.

Zelfstandigen werken ook vaker in het weekend. Bijna 70% van de zelfstandigen werkt soms of regelmatig op zaterdag terwijl een kleine 70% van de loontrekkenden nooit op zaterdag werkt. 19,2% van de loontrekkenden en 38% van de zelfstandigen werken ook op zondag.

Ploegwerk

Vooral in de sectoren industrie, vervoer en opslag en menselijke gezondheidszorg en maatschappelijke dienstverlening

550.000 loontrekkenden werken doorgaans in een systeem van ploegenarbeid, dat is 13,2% van alle loontrekkenden. Het gaat om 15% van de mannen en 11,5% van de vrouwen. De drie sectoren met het hoogste percentage loontrekkenden die ploegwerk verrichten, zijn de industrie (28,8%), vervoer en opslag (26%) en menselijke gezondheidszorg en maatschappelijke dienstverlening (24,6%). In de industrie en vervoer en opslag ligt het percentage loontrekkenden dat gewoonlijk in ploegen werkt duidelijk hoger bij mannen dan bij vrouwen. In de sector van de menselijke gezondheidszorg en maatschappelijke dienstverlening zien we het omgekeerde.

Sectoren met de hoogste percentages loontrekkenden die gewoonlijk ploegwerk verrichten (2021)

Methodologische noot

Lees verder :

Geplaatst in Arbeidsmarkt & politiek | Tags organisation du travail, StatBel, statistiques | Reacties uitgeschakeld

Onontgonnen vluchtelingenpotentieel opportuniteit voor Europese talententekort

Geplaatst 5 juni 2023 door #Barbara Uyttendaele

Lorraine Charles onderzocht het levensonderhoud van vluchtelingen in Jordanië, Turkije en Libanon. De confrontatie met de zeer beperkte kansen tot werkgelegenheid in de technische sectoren voor vluchtelingen van die landen resulteerde in de oprichting van Na’amal.

Overtuigd van het feit dat talent geen grenzen kent, pleit ze voor werken op afstand voor en door vluchtelingen.

Overtuigd van het feit dat talent geen grenzen kent, pleit ze voor werken op afstand voor en door vluchtelingen.

Steeds meer organisaties professionaliseren het inhuren van hun externe talenten. NextConomy brengt daarom een reeks met interviews rond het centrale thema ‘Women in Contingent Workforce Management’. Met deze gesprekken willen we inspireren en inzichten delen met iedereen die van ver of dichtbij betrokken is met het inhuren van externen in organisaties. In het bijzonder willen we andere vrouwen laten zien dat er boeiende loopbanen zijn in een domein dat nog relatief nieuw en onbekend is, maar dat wel toekomstgericht en van toenemend strategisch belang voor organisaties is.

Van ergens naar een job

De vluchtelingen met wie ze werkt, hebben vaak al een basis aan technische vaardigheden. Een gebrek aan 21^e -eeuwse en arbeidsmarktgerichte digitale vaardigheden laat zich echter optekenen. En daar is vaak weinig aandacht voor in de programma’s voor levensonderhoud voor vluchtelingen. Wat uiteraard hun tewerkstelling bemoeilijkt.

Deze gap wil Lorraine Charles dichten. In samenwerking met andere organisaties focust Na’amal op het door ontwikkelen van de technische vaardigheden én het ontwikkelen van soft skills als communicatie- en leiderschapsvaardigheden bij vluchtelingen. Die laatste zijn technologie- en toekomstbestendig en bieden meer kansen op een job.

Intellectueel gedachtengoed wordt realiteit

Werken op afstand was in 2016, toen Lorraine Charles haar onderzoek startte, heel niche. Ondernemingen met wereldwijd verspreide teams waren nog in de minderheid. Sommige bedrijven werden aangetrokken tot het idee maar geloofden nog niet in het welslagen ervan.

Covid bewees het tegendeel. En zo startte in 2020 een eerste project in Jordanië met focus op remote tewerkstelling van vluchtelingen.

Onduidelijkheid fnuikt welslagen vluchtelingentewerkstelling

De uitdaging van een dergelijk remote tewerkstellingsproject ligt niet zozeer in de interesse bij bedrijven maar wel in beperkt begrip van hoe vluchtelingen tewerk te stellen.

Ondernemingen waarvan het hoger management de stap wil wagen, worden vaak nog geconfronteerd met een terughoudendheid vanuit HR en compliance. Omwille van de onduidelijkheid rond onder anderen regelgeving en verloning.

Vluchtelingen aanwerven met de nodige aandacht

Het aanwervings- en screeningsproces kan een uitdaging zijn. Het profiel van een vluchteling matcht niet altijd met wat een bedrijf wil. De hiaten in de opleiding, niet-erkende diploma’s, een verschillende culturele context, waarin een vluchteling nooit eerder blootgesteld werd aan westerse bedrijfsnormen, … het zijn slechts enkele van de zaken die bovendrijven.

Om een antwoord te bieden op deze uitdagingen en onduidelijkheden werkten organisaties als MIT ReACT, TENT en Na’amal samen. Ze publiceerden in 2021 de gids ‘Guide on redesigning the tech hiring process to include displaced talent ’.

Ook tijdens de Migratie Summit in 2023 werd verder gekeken naar de mogelijkheden. Vertegenwoordigers van onder andere de Internationale Arbeidsorganisatie (ILO) en de Hoge Commissaris van de Verenigde Naties voor Vluchtelingen (UNHCR) gingen in gesprek over de uitdagingen en perspectieven van vluchtelingen als freelancers.

Tewerkstellingsplatformen zijn nog geen oplossing

Lorraine Charles merkt op dat een succesvolle tewerkstelling van vluchtelingen momenteel vooral vanuit persoonlijke connectie voortkomt.

Werken via tewerkstellingsplatformen is, volgens haar, nog onvoldoende een oplossing omdat de link tussen een open arbeidsmarkt en mensen die de arbeidsmarkt niet kennen nog moeilijk te maken is.

Ze gelooft echter wel in mentorprogramma’s als een manier om bedrijven indirect in contact te brengen met het talent dat binnen de vluchtelingenpopulatie aanwezig is.

Europees negatieve beeld is niet correct

Lorraine Charles pleit ervoor het negatieve beeld dat Europa ophangt als lijdende partij van de vluchtelingencrisis te veranderen. “Want”, zo stelt ze, “Europa heeft geen vluchtelingencrisis. De crisissen vinden plaats in het Midden-Oosten en Afrika.”

“Europa heeft geen vluchtelingencrisis.” – Lorraine Charles

Ze verwijst naar Libanon dat meer dan een miljoen vluchtelingen opvangt. En naar Turkije, dat met zijn problematische politieke dimensies, bijna vier miljoen Syrische en andere vluchtelingen opving.

De meeste vluchtelingen worden opgevangen in naburige landen van het land van waar ze vandaan gevlucht zijn. En daar zit volgens haar de echt nood. Het zijn landen als Kenia, Oeganda en Rwanda die al moeite hebben om hun eigen bevolking aan werk te helpen.

Een potentieel aan onontgonnen tech-talent

Het Afrikaanse continent worstelt met een groot tekort aan ontwikkelaars. Vluchtelingen worden in samenwerking met Na’amal opgeleid tot sofware ontwikkelaars. En dat geeft hen kansen in de lokale arbeidsmarkt.

“Maar”, zo benadrukt Lorraine Charles, “de wereld van werk gaat verder dan de lokale gemeenschap. Goed opgeleide vluchtelingen kunnen ingezet worden om het wereldwijde tekort aan technisch talent te verminderen.”

“Blijft Europa, verlamd door de vergrijzing en onvoldoende arbeidskrachten, weerstand bieden aan immigratie?” – Lorraine Charles

De nood aan divers talent

Tegen 2030 zal tachtig procent van de Afrikaanse bevolking jonger zijn dan dertig. In Europa gebeurt het tegenovergestelde.

Lorraine Charles reflecteert kritisch. Ze vraagt zich af waar en hoe Europa het nodige talent zal vinden. Ze maakt de vergelijking met Japan. “Blijft Europa, verlamd door de vergrijzing en onvoldoende arbeidskrachten, weerstand bieden aan immigratie?”

Ze raadt bedrijven aan hun bedrijfsmodellen te herzien en open te staan voor diversiteit over de grenzen heen. Divers talent verbetert het imago van bedrijven en helpt hen vooruit. Het niet of moeilijk vinden van dat talent ondermijnt de groei van de Westerse bedrijven en de economie.

Pleidooi voor meer inclusiviteit

“Bestaande evenementen, conferenties en topontmoetingen rond vluchtelingen zijn voor hen, niet met hen,” hekelt Lorraine Charles. “Als er vluchtelingen aanwezig zijn, zijn ze er vaak als een symbolisch gebaar.”

Het kan anders.

Geef vluchtelingen een stem.
Zorg dat je hun zorgen kent.
Begrijp hoe de interventies die voor hen voorzien worden, hen al dan niet ten goede komen.

“We moeten meer inclusief zijn, want het Noorden kan niet langer een patriarchale houding aannemen tegenover het Zuiden. Laat vluchtelingen deel uitmaken van de discussies, betrek ze bij de besluitvorming.”, besluit ze haar betoog.

OVER LORRAINE CHARLES

Lorraine Charles is sociaal ondernemer en onderzoeker. Ze is medeoprichter en uitvoerend directeur van Na’amal, een organisatie die ontheemden in contact brengt met werk op afstand. Ze is de Digital Solutions Specialist voor Finn Church Aid. Lorraine werkt als onderzoeksmedewerker voor het Centre for Business Research van de Universiteit van Cambridge. Verder is ze lid van het MIT ReACT Advisory Committee en van het Technical Advisory Committee van het International Rescue Committee (IRC) voor ReBuild, hun programma voor levensonderhoud in Oost-Afrika.