CEO An Van den Eynde: Wie zijn hier mijn soldaten?
An Van den Eynde is CEO van Kubik Consulting, gespecialiseerd in de terbeschikkingstelling van IT- en finance-experts. In onze reeks “De CEO spreekt” polsen we naar haar visie op (re)organisatie, detachering, freelancen… Haar recept? Een lichter bedrijf, authentiek leiderschap, goede afspraken, een hecht team zonder ego’s en een onwrikbaar geloof in medemenselijkheid.
Van idealisme naar realisme
An Van den Eynde startte Komma Board in 2013 op met een heldere missie: IT en finance specialisten behandelen als mensen, niet als middelen. “Ik vond dat er in onze sector te weinig rekening werd gehouden met de groei van medewerkers, zowel professioneel als persoonlijk. Ik dacht: dat kan ik anders en beter.”
Dat ideaal betekende in de beginjaren vooral: alles zelf doen. Van de loonadministratie tot het bijvullen van de koffie. “Die ervaring is mijn grootste voordeel. Ik heb elke rol zelf uitgevoerd. Daardoor kan ik vlot inspringen waar het nodig is, en begrijp ik alles wat er op de werkvloer speelt.”
Haar leiderschapsfilosofie blaakt van eenvoud en nuchterheid: ‘De beste zijn door jezelf te zijn’. Volgens haar leer je jezelf pas echt kennen wanneer het moeilijk wordt. “Wanneer je ergens tegenaan botst, mag je dat niet laten liggen. Je moet het oppakken en vragen: wat leer ik hieruit? Die attitude probeer ik onze medewerkers mee te geven.” Haar persoonlijke anker? Het devies ‘Alles komt goed’: een uitspraak die haar team intussen regelmatig herhaalt. Maar vergis u niet, dat gaat niet vanzelf: “Je moet dan wel eerst je eigen verantwoordelijkheid opnemen. In actie komen, iets beetpakken, uit je comfortzone komen.”
De bulldozer die niemand had verwacht
Anderhalf jaar geleden veranderde alles abrupt. Haar vader, eigenaar van Unipartners, werd ziek. An moest plots het bestuur overnemen. “Zonder al te veel voorbereiding want dat ging op dat moment niet. Bovendien verkeerde heel de sector in zwaar weer, het opdrachtvolume daalde en de marges stonden onder druk.”
Het resultaat: twee bedrijven met dezelfde waarden maar totaal verschillende culturen moesten samengesmeed worden in een krimpende markt. Komma Board werd uiteindelijk stopgezet maar “Al onze medewerkers en contracten zijn overgenomen in het nieuwe project.”
An erkent: “Die krimp in de markt heeft mij verplicht om als een bulldozer een snelle reorganisatie door te voeren. Langs de andere kant: zonder die noodzaak had het allemaal veel langer geduurd. Dan laat je moeilijke beslissingen aanslepen omdat je denkt: ‘Ik ben hier nieuw, ik moet hier mijn sporen nog verdienen.’ Ik heb mezelf niet uit de wind kunnen zetten, integendeel.”
De hardste les? “Ik heb moeten kiezen voor degenen die sterk genoeg zijn om hun ego aan de kant te zetten. Mensen met te veel ego werken niet binnen mijn bedrijf. Punt. De overblijvers gaan er elke dag 200% voor. Zonder hen zou het mij absoluut niet gelukt zijn.”
De kracht van eenvoud en lichtheid
Vandaag is Kubik Consulting een strakke, wendbare eenheid met een lichte structuur. Ans les uit de crisis? “Wij hebben als ondernemers de neiging om, als we wat geld beginnen te verdienen, alles groter en mooier te maken. Een marketingteam hier, een HR-team daar, een eigen tool die we zelf gaan ontwikkelen… Dat is gewoon niet nodig.”
Haar nieuwe aanpak: “Ik houd het simpel. Wat is het minimum dat ik nodig heb aan ondersteuning voor onze kernactiviteit? Dát, en niet meer. We werken met een klein intern team en halen specifieke expertise ad hoc binnen via freelance experten.”
De kern van Kubik blijft de detachering van eigen medewerkers, met focus op ambitieuze professionals tussen 25 en 35 jaar. “Consultancy is een hogedrukpan voor je carrière. In vijf jaar tijd doorlopen die consultants zes à zeven projecten bij verschillende bedrijven. Je leert zes keer sneller dan wanneer je bij één werkgever blijft. Maar ze komen zichzelf wel eens tegen. Daarom zetten wij zo sterk in op persoonlijke begeleiding.”
Het resultaat: een hoge retentie. “Voor ons is een verhaal succesvol als mensen acht jaar blijven. Dan hebben we ze echt kunnen begeleiden naar wat ze zélf willen. En om dat te weten, moet je veel geprobeerd hebben.”
Wie zijn hier mijn soldaten?
Met wie kan ik naar de oorlog gaan?
Ik heb moedige mensen nodig die er ondanks alles voor gaan
en sterk genoeg zijn om hun ego’s aan de kant te zetten.
Extern talent: van angst naar mandaat
Als leverancier van extern talent ziet An dagelijks waar het wringt bij opdrachtgevers. Hoewel de strikte scheiding tussen ‘internen’ en ‘externen’ intussen afneemt, blijft er weerstand. “De ene klant betrekt de externe volledig in het team, die mag zelfs mee op opleidingen. Maar er zijn er ook die dat helemaal niet toelaten. Belgische ondernemers hebben een vergelijkbare baksteen in de maag: ze willen zoveel mogelijk mensen op de eigen payroll.”
Maar een externe brengt een rugzak aan ervaring mee, met een frisse blik op de processen, tools en werkwijzen. “Die kan zeggen: jullie zouden zoveel efficiënter kunnen werken. Maar daar is in België nog altijd weerstand tegen en dat is spijtig.”
De grootste rem is volgens An de verlammende angst voor kennislekken of afhankelijkheid. “Een externe komt met de beste intenties binnen. Sommigen krijgen echter geen toegang tot kritische systemen of strategische meetings. Als je die afschermt of maar een beperkt mandaat geeft hoor je de consultants dan klagen: ‘Ik kan mijn werk hier niet goed doen.” Bij medewerkers op een hoger niveau komt dat vaak voor.
Haar advies: “Neem die angst weg en kijk dan eens wat er gebeurt. Organiseer je bedrijf zo dat bedrijfskritische processen nooit afhankelijk zijn van één persoon. Zorg dus voor rotatie. Als je merkt dat er misbruik van wordt gemaakt, dan horen die mensen niet in je bedrijf thuis en moet je daar zo snel mogelijk afscheid van nemen.”
De freelance-illusie doorprikt
Over freelancers zelf heeft An een genuanceerd en soms kritisch standpunt. “Ik ben zelf al tien jaar zelfstandige. Ik heb het goed maar ook minder goed gehad.”
Haar grootste ergernis? De verheerlijking van het financiële aspect. Als er medewerkers komen zeggen dat ze freelancer willen worden dan is haar eerste vraag: “Hoe ga je het tegen je vrouw uitleggen als je eens drie maanden zonder inkomen zit en je de lening niet kunt afbetalen?” Jongeren die hun huidige job willen omzetten naar een btw-nummer, puur voor het financiële uurtje-factuurtje voordeel, dat kan er bij haar moeilijk in. Enkel als de drive er in zit van ‘ik wil iets ondernemen, ik wil iets doen voor mezelf, ik heb iets bij te brengen’ ga ik 100% akkoord.”
An pleit hier voor meer balans in de communicatie. “De risico’s moeten evenzeer naar boven komen als de voordelen. Een economie is nooit stabiel. Dat gaat een aantal jaren goed en dan weer af. Freelancers moeten zelf hun klantenportefeuille opbouwen. Ze mogen er niet van uitgaan dat ze altijd voldoende werk zullen hebben.”
Op welke freelance expertise doet ze zelf een beroep? “ Ik haal juridisch advies, marketing, copywriting en recruitment binnen: specifieke expertise die niet fulltime benut kan worden. Dat is iets anders dan het hele bedrijf op externen laten draaien.”
AI: urgenter dan gedacht
Wanneer de toekomst ter sprake komt, aarzelt An niet: Artificiële Intelligentie is de meest disruptieve kracht van dit moment. “De evolutie gaat razendsnel. AI-tools zijn gemeengoed geworden. We zien nu al dat het puur repetitieve, operationele werk snel verdwijnt. Dankzij AI doen sommige van onze IT-medewerkers nu al de job van drie personen tegelijk.”
Dat brengt ook druk met zich mee. “Bedrijven verwachten dezelfde output maar met minder mankracht: ‘Doe het maar met wat minder volk, jullie hebben nu toch AI.’ Onze mensen worden dus genoodzaakt om die tools in te zetten.”
Ze ziet functies verdwijnen waarvan ze vijf jaar geleden dacht: die blijven altijd nodig. “Is het een bubbel? Nee, ik denk dat we het moeten accepteren en incorporeren in onze eigen jobs. We moeten onze medewerkers erop trainen hoe ze AI kunnen inzetten als copiloot. Dat wordt de komende jaren een belangrijke focus.”
An navigeert ondertussen door deze transities zoals ze de afgelopen jaren alles heeft aangepakt: met de voeten in de klei, een hecht team zonder ego’s om zich heen, en de pragmatische overtuiging dat professionaliteit begint bij menselijkheid en dat alles uiteindelijk goed komt.
5 CEO-lessen van An Van den Eynde
- Keep it simple: Gedraag je als KMO, niet als multinational — te veel ballast vertraagt je kernactiviteit
- Geen ruimte voor ego: Kies voor soldaten die mee naar de oorlog gaan en hun ego opzij kunnen zetten
- Mandaat is goud: Geef extern talent het vertrouwen en de macht om echt iets te veranderen
- Retentie door groei: Bind mensen niet vast, maar begeleid ze tot ze weten wat hun volgende stap is
- Zie AI als een skill, niet als een bedreiging: Focus op het trainen van ‘AI-assisted’ expertise
Lees ook :
