Het belang van juiste terminologie – het begrip ‘Gig Economie’

De term ‘Gig Economie’ wordt te pas en te onpas gebruikt om de arbeidsmarkt te omschrijven waar freelancers zich bewegen. Welke lading dekt de term precies? En wat met ‘Talent Economie’?

Nieuwe manieren van werken en nieuwe manieren van werk organiseren, maken dat er ook nieuwe woorden ontstaan. Of dat reeds bekende begrippen, in deze veranderende context, anders worden toegepast. Vandaag hebben we het over ‘Gig Economie’.

Bij NextConomy delen we niet alleen kennis en inzichten over de veranderende wereld van werk, maar vinden we het ook deel van onze missie om de puntjes op de i te zetten voor wat correcte terminologie betreft. Laten we het daarom over de Gig Economie hebben. Te pas en nog meer te onpas gebruikt om het deel van de arbeidsmarkt te omschrijven waar de freelancers zich bewegen.

Weg van traditionele loopbanen

Vorige week las ik in het infoblad van Godsheide, stadsdeel van Hasselt waar ik woon, dat meester Rik na een loopbaan van 42 jaar in dezelfde lagere school met pensioen gaat. Je volledige professionele loopbaan uitbouwen bij een en dezelfde werkgever is iets wat in de huidige arbeidsmarkt voor de meeste werkenden en toekomstig werkenden ondenkbaar is. Buzz-woorden zijn nu wendbaar (agile), project, freelance, gig work en ecosysteem. Allemaal voordelen van de nieuwe wereld van werk die in het woord flexibel kunnen worden samengevat.

Het woord ‘Gig’ in Gig Economie

In het Engelse woordenboek vinden we voor gig de omschrijving single professional engagement of one or more performers, especially of jazz or rock musicians – His band has a gig at a club in New Jersey. De term is dus uit de muziekindustrie afkomstig en slaat op een flexibele, kortstondige samenwerking met een opdrachtgever.

Daarnaast staat er ook de verklaring any job, especially one of short or uncertain duration – Years ago he had a teaching gig out west somewhere. De term wordt dus ook gebruikt in andere sectoren om kortstondige en flexibele samenwerkingsverbanden te beschrijven. De meest gekende voorbeelden zijn Uber, Deliveroo, Fivrr … waar vraag en aanbod aan werk snel, gemakkelijk en flexibel elkaar vinden. De nadruk ligt totaal niet op wie het werk doet, enkel op de randvoorwaarden, de kortstondigheid en het eindresultaat. Vraag en aanbod vinden elkaar via een online platform, veel menselijks komt er niet aan te pas.

Het is het deel van de freelancewereld waar veel discussie over is. Zijn dit wel freelancers? Hebben ze de vrijheid om te bepalen waar en wanneer en aan welke voorwaarden ze werken? Enkele landen hebben al geoordeeld dat dit een vorm van schijnzelfstandigheid is en dat deze werkkrachten bij bijvoorbeeld Uber eigenlijk medewerkers in loondienst zijn.

Toch biedt dit deel van de Gig Economie voordelen voor zij die een bijverdienste zoeken, een opstap naar de arbeidsmarkt, een betere work-life balans of een echt tijdelijk baantje. Het werk is immers laagdrempelig en vereist meestal niet veel voorkennis. Maar elke werkende is onmiddellijk inruilbaar voor een andere werkkracht: de dienst die ze leveren is een commodity.

Intussen aan het andere eind van het spectrum: de ‘Talent Economie’

Organisaties in de wereld post-corona zullen zich, nog meer dan voor de pandemie, uiterst wendbaar moeten organiseren. Ze weten dat de economie plots kan omslaan en dat kosten van personeel dan snel moeten worden afgestemd op die nieuwe realiteit. Bovendien maken technologische innovaties dat kennis erg tijdelijk is waardoor het nodig is om beroep te doen op expertise die in de eigen organisatie niet aanwezig is. Dit is waar de Talent Economie in beeld komt.

De Talent Economie functioneert zoals de Gig Economie, maar legt bovendien de nadruk volledig op het individu met zijn expertise en talenten. Als individu heb je in dit deel van de freelance arbeidsmarkt volledige controle over je werk, je zet je talenten optimaal in en kiest waar en wanneer je werkt. Het gaat doorgaans over hoogopgeleide werkkrachten die bewust kiezen voor de flexibiliteit die deze vorm van samenwerking biedt.

Waar zit het verschil dan? Doorgaans in de duur van de gigs. In de Talent Economie heb je kortstondige opdrachten, maar het merendeel betreft langlopende projecten, soms zelfs van meerdere jaren. Het is ook niet laagdrempelig: organisaties zoeken heel specifieke profielen en maken hun selectie ten gronde voor ze iemand laten starten. Voorkennis is bovendien een must: het gaat net om die kennis, dat is de reden van de samenwerking. Tot slot: het gaat over veel meer geld dan in het andere deel van de Gig Economie. Dit zijn de freelance experten die organisaties veel meerwaarde brengen in de vorm van kennis, ervaring, flexibiliteit, maar daar ook een hoger tarief tegenoverstellen dan de Uberchauffeur of de fietskoerier.

In het geval van de Talent Economie zijn platformen niet meer dan dat, namelijk online plaatsen waar specialisten hun vaardigheden kunnen tonen en ze hun eigen vergoeding kunnen bepalen, wat ook bijdraagt aan hun groei in de loop van de tijd.

Samengevat

Er zijn twee soorten werelden van freelancewerk: de wereld van de Gig Economie waarin de platformen het bepalende element zijn en de werkkrachten een middel. En de Talent Economie waar het draait om werkenden met al hun talenten, ervaring en kennis, maar waar soms een platform de rol van intermediaire partij neemt en dus het middel is.

Spreken we af om vanaf nu het talent van de overgrote meerderheid van de freelancers naar waarde schatten en het over Talent Economie hebben?

Bron: The End of Traditional Employment—The Other Gig Economy

Marleen Deleu – Director Trends & Insights NextConomy – on a mission to bring insights and expertise to the freelance workforce and users of contingent labor in Belgium

Bekijk alle berichten van Marleen Deleu

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *